نوشته شده توسط : ali
به طور طبیعی در کودکان راست دست پای راست، گوش راست و چشم راست برتری دارند

آرش، دانش آموز کلاس دوم و ۸ ساله است. او فقط در درس دیکته دچار مشکل است به طوری که اختلاف نمره فاحشی بین نمره دیکته و سایر درس هایش وجود دارد. مثلا نمره دیکته او معمولا بین ۵ تا ۱۲ در نوسان است، در حالی که نمره سایر دروس از جمله ریاضی بین ۱۸ تا ۲۰ است. معلم او عنوان می کند که آرش از نظر هوشی در حد طبیعی است، زیرا در سایر دروس هماهنگ با دیگر دانش آموزان پیش می رود. غلط های دیکته آرش انواع مختلف دارد، مثلا حروف مشابه را با هم اشتباه می کند(مقازه به جای مغازه)، کلمات را همانگونه که می شنود، می نویسد(رفتن به جای رفتند، پمبه به جای پنبه)، وارونه نویسی و قرینه نویسی(آب آب به جای بابا) دارد یا یک حرف از یک کلمه را حذف یا به آن اضافه می کند. با توجه به مشکلات ذکر شده برای آرش اختلال یادگیری دیکته نویسی مطرح می شود. این که این اختلال چیست و چه راهکاری برای رفع آن باید در نظر گرفت را دکتر کتایون خوشابی، روان پزشک توضیح می دهد.

 

● اختلال یاد گیری چیست؟

اختلال یاد گیری به عنوان یک اختلال عصب زیست شناختی یا اختلال پرد ازش زبان تشخیص د اد ه شد ه که به وسیله عملکرد مغز به وجود آمد ه است. اختلال یاد گیری ممکن است از لحاظ علمی د ر حوزه های شناسایی کلمه، اد راک، خواند ن، حساب کرد ن، استد لال کرد ن، هجی کرد ن یا کلمه بند ی و نوشتن به وجود آید . اختلال یاد گیری غالبا وابسته به عملکرد غیرعاد ی مغز به ویژه د ر حوزه گفتار است. اختلال یاد گیری که د ر زمینه علمی تشخیص د اد ه شد ه ممکن است د ر زمینه های د یگر نیز اختلال ایجاد کند . به طور مثال فعالیت های روزمره یک فرد د ر خانه ممکن است از ناتوانی بالقوه حافظه، استد لال یا حل مسئله تاثیر بگیرد . به علاوه ممکن است تاثیر نامطلوبی بر ارتباطات اجتماعی بگذارد زیرا ضعف فرآیند شناختی فرد موجب می شود او د ر فکر کرد ن یا رفتار، د چار اشتباه یا کج فهمی رفتار د یگران شود. اختلالات یاد گیری ممکن است با حالت های مختلف مانند اختلال بیش فعالی، اختلالات رفتاری، ناتوانایی های حسی یا د یگر شرایط کلینیکی ارتباط د اشته باشد.

 

● علت اختلال یادگیری چیست؟

بیشترین مطالعات انجام شده در زمینه اختلالات خواندن صورت گرفته است که مجموعه ای از عوامل ارثی و محیطی را مطرح می کند.

متخصصان می گویند، ژنتیک در بروز این اختلالات نقش مهمی دارد به طوری که در تعدادی از موارد مشکل مشابه کودک در دیکته نویسی یا روخوانی در اقوام درجه اول مثل پدرومادر یا درجه دوم خانواده پدری و مادری نیز وجود دارد. یکی از تئوری های هنوز هم مطرح در اختلالات یادگیری، برطرف نکردن جانبی در کودک است. به طوری که در پایان ۶سالگی راست دستی یا چپ دستی در کودک مشخص می شود.

به طور طبیعی در کودکان راست دست پای راست، گوش راست و چشم راست برتری دارند (توپ زدن با پای راست، شنیدن صدای ساعت مچی با گوش راست، نگاه کردن به داخل کاغذ لوله شده با چشم راست) در تعدادی از کودکانی که اختلالات یادگیری دارند برتری جانبی اتفاق نمی افتد مثلا آن ها چپ دست، راست پا، چپ چشم و راست گوش هستند. در صورتی که کودک اختلال یادگیری داشته باشد و برتری جانبی نیز مشخص نشده باشد، بهتر است با تمرین های خاص این برتری جانبی را ایجاد کرد. عوامل دیگری هم در سبب شناسی این اختلالات مطرح می شوند که هیچ یک قطعی نیستند اما به هر حال به نظر می رسد حافظه دیداری و شنیداری این کودکان دچار اختلال است.

● انواع اختلالات یادگیری چیست؟

اختلالات یادگیری دسته ای از اختلالات مربوط به یادگیری هستند که شامل ۳اختلال یادگیری در دیکته نویسی، روخوانی و ریاضی است. تعدادی از کودکانی که مشکل دیکته نویسی دارند اختلال روخوانی هم دارند و بالعکس کودکان نارساخوان در دیکته نویسی هم مشکل دارند. در مجموع ۳۰ تا ۵۰ درصد مردم دچار اختلال یادگیری ناشناخته هستند و تقریبا ۳ میلیون کودک بین ۶ تا ۱۸ سال به نوعی برخی اختلالات یادگیری را دارند. نکته مهم آن است که این اختلالات در پسران بیشتر از دختران است. حدود نیمی از اختلال های یادگیری در حوزه های اختلال خواندن طبقه بندی می شوند، در بیشتر موارد شروع اختلال یادگیری در فاصله زمانی پیش از دبستان تا کلاس دوم مشخص می شود. شروع پیش از کلاس اول معمولا نشانگر نوعی تاخیر رشدی در زبان، تاخیر در یادگیری مفاهیم جدید در خانه یا تاخیر در عملکرد، در مقایسه با همسالان پیش دبستانی و مهدکودکی است. شروع در اوایل ورود به مدرسه معمولا به شکل نمره های پایین و یادگیری ضعیف معلوم می شود.

 

● چطور می توان اختلال یادگیری را تشخیص داد؟

این کودکان بهره هوشی طبیعی دارند، از نظر حواس بینایی و شنوایی سالم بوده و امکانات محیطی و آموزشی نسبتا مناسبی هم دارند. این کودکان محدودیت های شدید عاطفی ندارند اما با وجود این، در یک یا چند زمینه مثلا درس دیکته یا روخوانی پایین تر از حد انتظار با توجه به بهره هوشی هستند. برای تشخیص انواع اختلالات یادگیری در کلاس اول باید حداقل ۶ تا ۹ماه از شروع سال تحصیلی گذشته باشد زیرا بسیاری از اشکالات ذکر شده در شروع سوادآموزی طبیعی تلقی می شوند. برای تشخیص اختلال یادگیری دیدن دفتر دیکته، ریاضی و مشاهده روخوانی کودک الزامی است و در صورت داشتن آگاهی از این اختلالات بهترین مرجع تشخیص، معلمان هستند.

 

 

● اختلالات مربوط به ریاضی کدام است؟

 

در این اختلال کودک به طور اختصاصی با وجود داشتن هوش طبیعی در عملکرد ریاضی بسیار ضعیف عمل می کند و اختلاف نمره ریاضی با سایر دروس کاملا مشخص است. در هر مقطع تحصیلی کودک در کسب مهارت های ریاضی مربوط به همان مقطع اشکال دارد. مشکلات شایع در این گروه از کودکان شامل نفهمیدن اصطلاحات ریاضی، درک نکردن اعمال و مفاهیم ریاضی، نشناختن نمادهای عددی یا گروه بندی ارقام، رعایت نکردن مراحل ریاضی، شمارش اشیا و یادگیری جدول ضرب و اشکال در مهارت هایی که نیاز به تمرکز دارد مانند کپی کردن درست اعداد و به خاطر سپردن اعداد است. در تعدادی از کودکان که اختلالات یادگیری و علائم مربوط به کمبود تمرکز نیز وجود دارد، اشتباهات ناشی از بی دقتی نیز به علائم اختلالات یادگیری اضافه می شوند. در صورت وجود هر ۲ اختلال یادگیری و کمبود تمرکز، استفاده از داروهای اختصاصی برای افزایش تمرکز، کمک کننده است. علائم همراه دیگر شامل اضطراب، افسردگی، بی علاقگی به انجام تکالیف مدرسه و بی میلی برای حضور در مدرسه به دلیل کاهش اعتماد به نفس در کودک است.

 

● این اختلال چطور درمان می شود؟

از نظر درمانی این کودکان نیازمند آموزش های خاص هستند و موثرترین راه، استفاده از آموزش های کمکی است. در تهران ۲ مرکز ویژه اختلالات یادگیری وابسته به سازمان آموزش و پرورش و تعدادی مراکز خصوصی که برای این دسته از کودکان برنامه آموزشی خاص دارند، وجود دارد. به هر حال دانش آموزانی که اختلالات یادگیری دارند، مظلوم ترین کودکان در نظام آموزشی هستند که با تشخیص زودرس و درمان به موقع در بسیاری از موارد مشکلات یادگیری آن ها حل می شود. با حمایت درست و مداخله مناسب، این کودکان می توانند در مدرسه موفق بوده و در بزرگسالی نیز انسانی موفق باشند.

 
 


:: بازدید از این مطلب : 755
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
فرزندانی که بتوانند به راحتی با دیگران تعامل ایجاد کنند. هیچ کس دوست ندارد به داشتن فرزندی بی تربیت متهم شود

کلید اصلی شیوه تربیتی مناسب درک شخصیت خلق و خوی کودک است تا در کنار آن بتوانید استعدادها و تمایلات او را بهتر شناسایی کنید.

 

همه والدین دوست دارند فرزندانشان خوشحال، خوش رفتار و قابل احترام از سوی دیگران باشند.

فرزندانی که بتوانند به راحتی با دیگران تعامل ایجاد کنند. هیچ کس دوست ندارد به داشتن فرزندی بی تربیت متهم شود. روش های موثر آموزش، مسائل تربیتی و کمک گرفتن از مشاور می تواند به بهترین وجه ممکن به والدین در این راستا کمک کند.

 

اگر بخواهیم تعریف واضحی از تربیت ارائه کنیم باید بگوییم که تربیت، آموزش رفتارهای خوب و نشان دادن رفتارهای بد برای جلوگیری از انجام آن به کودک است. به عبارت دیگر، « تربیت » به کودک پیروی از مجموعه قواعدی را می آموزد و شامل روش های تنبیهی و تشویقی است. اما همین چند جمله در عمل چنان بر والدین دشوار است که گاه فاصله آن ها تا تربیت صحیح فرسنگ ها دور است.

 

اولین مرحله این است که والدین باید ویژگی های کودک خود را شناسایی کنند. اما باید توجه داشت که خود والدین به ۳ گروه تقسیم می شوند:

والدین مقتدر

که توقعات و خواسته های واضحی دارند و به احساسات کودک خود احترام می گذارند. آن ها انعطاف پذیر هستند و از روش حل مسئله به صورت مشارکتی با کودک خود استفاده می کنند. این دسته از والدین بهترین روش تربیتی را اتخاذ می کنند

 

والدین مستبد

که توقعات و خواسته های واضحی از فرزندان خود دارند اما به احساسات کودک خود توجهی نمی کنند و در واقع با رفتارهای خود به کودک می فهمانند « من پدر تو هستم پس هر چیزی که من می گویم درست است.» این شیوه مورد تایید نیست.

 

والدین آسان گیر

که به احساسات کودک خود بیش از حد توجه می کنند و این شیوه نیز مورد تایید کارشناسان نیست.

 

روش های تربیتی

شیوه تربیتی که برای فرزند خود انتخاب می کنیم ممکن است به رفتاری که از او سر می زند و سن او، خلق و خو و سبک تربیتی ما متفاوت باشد.

به برخی از این راهکارهای پیشنهاد شده اشاره می کنیم.

 

تشویق رفتارهای مثبت

پذیرش رفتارهای مثبت و تشویق او بهترین کار برای ادامه رفتارهای مثبت است. به عبارت دیگر وقتی کار مثبتی می کند کار خوبش را مورد تحسین قرار دهید.

 

بگذارید کودک خودش نتیجه طبیعی رفتارهای بدش را ببیند

نیازی به سخنرانی و سرزنش کردن نیست. بنابراین این بار که یک اسباب بازی را شکست، بی توجه به این کار به او بفهمانید که دیگر نمی تواند با آن بازی کند.

 

محرومیت

گاهی اوقات یک رفتار بد نتیجه طبیعی یا منطقی به همراه ندارد و یا فرصتی برای تبیین آن ها نداشته اید. بنابراین محرومیت می تواند به کودک ناپسند بودن رفتارش را نشان دهد. به عنوان مثال اگر کودک تا زمان معینی کاری که از او خواسته شده انجام ندهد نمی تواند برنامه عصر تلویزیون را تماشا کند. این شیوه به شرطی موثر است که محرومیت با نوع کار ناپسند کودک همخوانی داشته باشد.

 

جداسازی

این شیوه فقط زمانی موثر است که بدانید کودک دقیقا چه عمل خطایی را و چه اندازه عمدی انجام داده است. دقایقی او را در مکانی نه چندان راحت تنها بگذارید. این شیوه زمانی موثر می افتد که کودک بفهمد هدف از این محروم سازی چه چیزی بوده است.

این شیوه از ۲ سالگی به بعد موثر است و به ازای هر سال سن کودک می توان او را تنها گذاشت. مثلا برای یک کودک ۴ ساله، ۴ دقیقه جداسازی موثر است. در سنین پایین این روش بسیار موثر است زیرا محرومیت از حضور در کنار پدر و مادر برای کودک دشوار است.نباید فراموش کنیم که تنبیه جسمی کودک به افزایش پرخاشگری، خشونت و میل به ضربه زدن به دیگران و توجیه رفتارهای خشن از سوی کودک تلقی می شود و جایگاهی در شیوه های تربیتی موثر ندارد.

 

شیوه تربیتی خود را با خلق و خوی کودک مطابقت دهید

کلید اصلی شیوه تربیتی مناسب درک شخصیت خلق و خوی کودک است تا در کنار آن بتوانید استعدادها و تمایلات او را بهتر شناسایی کنید.

در مورد شیوه تربیتی خود تا حد امکان با کودک مشورت کنید.

 

به شخصیت کودک احترام بگذارید

حتی زمانی که قصد تربیتی دارید به او احترام بگذارید. بچه هایی که از پدر و مادر خود احترام می بینند بیشتر به آن ها احترام می گذارند اگر کمی سخت گیری کردید یا عصبانی شدید از او عذرخواهی کنید. همان طور که دوست دارید او با شما رفتار کند با او رفتار کنید.

 

صبور باشید

هر شیوه ای اگر عجولانه و با انتظارات نابه جا پیاده شود، نتیجه نخواهد داد. اگر با یک شیوه نتیجه نگرفتید مایوس نشوید و آن را ادامه دهید. قواعدی را که خود تعیین کرده اید هرگز زیر پا نگذارید و هرگز در مقابل دیگران از رفتارهای ناشایست او صحبت نکنید.

وقتی حرکتی ناشایست از او سر زد پس از اعمال شیوه تنبیهی مناسب از او نخواهید عذرخواهی کند یا درباره آن کار سخنرانی نکنید. به او کمک کنید پس از تنبیه به روال عادی برگردد.

 

بدایند کدام شیوه تربیتی با کودک شما تناسب دارد

قبل از اعمال تنبیه مطمئن شوید او منظور شما را از عملی که به نادرست انجام داده، فهمیده است. گاهی اوقات والدین منظور خود را به درستی بیان نمی کنند و یا توقعی فراتر از توانایی کودک از او دارند.

 

به دنبال ریشه بعضی رفتارها باشید

اگر رفتار ناشایستی به تکرار از او سر زد، بخشی از تلاش خود را برای علت یابی آن معطوف کنید. شاید کودک از واقعه یا حادثه ای متاثر شده و در واکنش به آن دست به رفتارهای نادرست و غیرقابل توجیه می زند. شاید تحت استرس قرار دارد و نمی تواند از آن به کسی بگوید. بنابراین با شناسایی ریشه این مشکلات سعی کنید بهتر به او کمک کنید.

 


:: بازدید از این مطلب : 863
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
اضافه کردن موادی که فقط انرژی غذای کودک را بیشتر می کند ( مقوی کردن ) اضافه کردن موادی مانند شکر و روغن فقط انرژی دریافتی کودک را افزایش می دهد و در واقع به جز انرژی مواد مغذی دیگری در چربی ها و شکر وجود ندارد
منظوراز مقوی و مغذی کردن غذای کودک اضافه کردن برخی از مواد غذایی به غذای کودک است که بتوان بویژه در مواقعی که کودک دچار تاخیر رشد شده است . انرژی و مواد مغذی بیشتری مانند پروتئین انواع ویتامین ( مانند ویتامین آ و سی و ..) و انواع ملاح ( مانند کلسیم آهن روی و ...) را به کودک برساند.
اضافه کردن موادی که فقط انرژی غذای کودک را بیشتر می کند ( مقوی کردن ) اضافه کردن موادی مانند شکر و روغن فقط انرژی دریافتی کودک را افزایش می دهد و در واقع به جز انرژی مواد مغذی دیگری در چربی ها و شکر وجود ندارد
اضافه کردن شکر به غذای کودک باعث می شود ذائقه کودک به طعم شیرین عادت کند و در نتیجه کودک تا سنین بزرگسالی به غذاهای شیرین علاقه پیدا کند به همین دلیل اضافه کردن شکر به غذای کودک در سال اول زندگی توصیه نمی شود البته باید توجه کرد در صورتی که در دستور تهیه غذا شکر وجود دارد مصرف آن اشکالی ندارد مثل فرنی که در دستور تهیه آن مقداری شکر وجود دارد ولی اضافه کردن شکر به غذاهای دیگر مثل پوره و یا سوپ کودک برای اضافه کردن انرژی غذای کودک توصیه نمی شود در این موارد افزودن مقدار کمی روغن توصیه می شود.
افزودن روغن به غذای کودک به دلایل زیر توصیه می شود :
الف – میزان انرژی موجود در روغن در مقایسه با مواد غذایی دیگر بیشتر است ( هر 1 گرم روغن حدود 9 کالری انرژی دارد)
ب – اضافه کردن کره یا روغن حجم غذای کودک را افزایش نمی دهد و بدون اضافه شدن حجم غذای کودک انرژی غذای او بیشتر می شود
ج – اضافه کردن کره یا روغن به غذا باعث نرمی غذا شده و بلع آنرا برای کودک آسانتر می کند .
اضافه کردن موادی که علاوه بر انرژی پروتئین غذای کودک را بیشتر می کند ( مغذی کردن ) پروتئین برای رشد کودک ضروری است و مصرف مواد غذایی غنی از پروتئین در تغذیه کودک توصیه می شود حتی الامکان مقداری گوشت ( مانند گوشت مرغ مایخی گوسفند و ...) باید به غذای کودک اضافه شود اضافه کردن نخود لوبیا و عدس که کاملا پخته و له شده باشند بعد از سن 9 ماهگی برای تامین پروتئین مورد نیاز کودک توصیه می شود افزودن تخم مرغ به غذای کودک نیز پروتئین غذای کودک را بیشتر می کند مثلا برای کودکان بالای یکسال می توان تخم مرغ ابپز را داخل پوره سیب زمینی و یا سوپ کودک بعد از طبخ رنده شود اضافه کردن مواد غذایی که ویتامین و املاح غذای کودک را بیشتر می کند ( مغذی کردن)
اضافه کردن برخی از مواد غذایی فقط کمی انرژی غذای کودک را بیشتر می کند ولی باعث می شود که غذا از نظر ویتامین و املاح غنی شود ویتامین ها و املاح هم برای رشد و سلامتی کودک ضروری هستند بدین منظور به مادر توصیه کنید: از سبزیجات برگ سبز برای تهیه غذای کودک استفاده کند مثل جعفری شبت و گشنیز اسفناچ ( در کودکان زیر 1 سال اسفناج توصیه نمی شود) و یا هر نوع سبزی موجود در منطقه که می توان این مواد را به سوپ و یا پلوی کودک اضافه کرد.
از سبزیجات نارنجی رنگ برای تهیه غذای کودک استفاده کند این مواد دارای ویتامین آ هستند مثل کدو حلوایی و هویج روش تهیه پودر جوانه غلات و حبوبات غلات ( مانند گندم ) و حبوبات ( مانند عدس یا ماش ) را بعد از پاک کردن و شستن به مدت 24 ساعت در آب خیس کرده و سپس آب آن را خالی کرده و به صورت غیر فشرده در یک ظرف ریخته و روی ظرف را با پارچه بپوشانید هر 7 -8 ساعت یکبار محتویات ظرف را خیس کرده تا جوانه زدن شروع شود و بعد از گذشت حدود 2 روز می توان از جوانه ها برای تهیه سوپ استفاده کرد جوانه ها را می توان حدود یک هفته در یخچال نگهداری کرد روش تهیه آرد و مخلوط غلات و حبوبات تفت داده نسبت این مخلوط 2 به 1 است یعنی 4 قسم غلات ( برنج یا گندم ) بعلاوه 2 قسم حبوبات (لوبیا سویا یا نخود) است
1- غلات و حبوبات را تمیز کرده و بشویید
2- حبوبات را در داخل ماهی تابه و روی شعله ملایم به مدت 30-15 دقیقه تفت دهید
3- غلات را نیز به همین منوال بطور جداگانه و به مدت کمتر 5-10 دقیقه تفت دهید
4- سپس حبوبات و غلات را بخوبی آسیاب کنید و سپس آنها را ازالک بسیار ریز رد کنید
5- آرد حاصل را می توان در ظرف در بسته و در محل خشک به مدت 4 ماه نگهداری کنید این آرد منبع بسیار خوبی از پروتئین و انرژی است و می توان در تهیه انواع سوپ ها و یا بصورت فرنی با استفاده از شیر یا اب به کار برد روش تهیه عصاره استخوان اضافه کردن عصاره استخوان قلم گوسفند یا گاو به غذای کودک باعث افزایش املاح و مقوی کردن غذا می شود . می توان مستقیما قلم استخوان را در سوپ یا آش یا کته کودک انداخت و یا عصاره آنرا تهیه و بتدریج مورد استفاده قرار داد برای تهیه عصاره قلم گوساله را به مدت 2 ساعت در آب چوشانده و عصاره بدست آمده را می توان برای 2 ماه در فریز و یا برای 4 روز در یخچال نگهداری کرد.
 


:: بازدید از این مطلب : 745
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
یادتان باشد که قرار نیست فرزند شما، به‌طور دقیق و سر وقت معینی، گردنش را بالا بگیرد یا میل به نشستن را از خودش نشان دهد. شاید او ترجیح دهد چند هفته‌ای دیرتر بایستد یا راه برود.

فرار از فکر مقایسه فرزندم با فرزند دیگری، کار ساده‌ای است. کافی است، به خود بقبولانید که فرزند شما، موجودی مستقل و آزاد است که راه رشد و شیوه زندگی خودش را دارد و خواهد داشت. بعضی‌ها، این اصل را همان روزی که روی صفحه مانتیور سونوگرافی، جنسیت کودک‌شان معلوم می‌شود، می‌پذیرند. این کودک قرار نیست همه خواسته‌های شما را موبه‌مو اجرا کند؛ همان‌طور که شما، خواسته‌های والدین‌تان را موبه‌مو انجام ندادید. فکر می‌کردید، دختردار می‌شوید، اما او پسر است. دل‌تان پسر می‌خواسته، اما او دختر است. او، به نظر شما، هیچ کاری ندارد. اگر هم همان جنسی است که می‌خواستید، از روی بخت و اقبال بوده، نه حرف‌شنوی کودک شما. هیچ فرزندی، به خواست مادر و پدرش، جنسیت‌ا‌ش را تعیین نمی‌کند.

اندر فواید واقع گرایی

بپذیرید که کودک شما قرار نیست همان چیزی باشد که شما در دوران بارداری تصور می‌کردید. این تصورات که سرش مو دارد یا نه، رنگ چشمش روشن است یا نه، چهره‌اش به شما یا خانواده شما رفته یا نه، هرچند برای مادر، شیرین به نظر می‌ر‌سد، ولی از همان ابتدا، سنگ‌های زیربنایی رابطه والدین با فرزند را کج می‌چیند.

اگر واقعیت فرزند شما، مطابق با تصورات‌تان بوده باشد که باز به این توقعات خود ادامه می‌دهید و اگر آن‌طوری که تصور می‌کردید، نباشد، توی ذوق‌تان می‌خورد. بنابراین سعی کنید از هرگونه خیال‌بافی درباره چهره و ویژگی‌های ظاهری فرزندتان دوری کنید. به این متمرکز شوید که او، یک انسان است و باید به او احترام گذاشته شود؛ به هر شکل و قیافه‌ای که باشد. از آن طرف هم مغرور شدن به داشتن کودک زیبا، شاید دل‌چسب باشد، اما در آینده، می‌تواند برای همان کودک، زیان‌بار باشد؛ زمانی که به‌خاطر زیبایی چهره‌اش، به خود، مغرور و زیبایی، معیار اصلی در زندگی‌اش می‌شود.

روند رشد همه، یکی نیست

یادتان باشد که قرار نیست فرزند شما، به‌طور دقیق و سر وقت معینی، گردنش را بالا بگیرد یا میل به نشستن را از خودش نشان دهد. شاید او ترجیح دهد چند هفته‌ای دیرتر بایستد یا راه برود. این‌که شما، تقویم به دست، آمار همه بچه‌های اطرافیان را داشته باشید، بیش‌تر از همه، خود شما را خسته و رنجور می‌کند. به جای این مقایسه‌های ناچیز، به فرآیند رشد کودک، آگاه باشید و به اصل دوم ایمان بیاورید. اصل دوم می‌گوید که رشد کودکان، هرچند از یک نمودار تبعیت می‌کند، اما به این معنی نیست که همه بچه‌ها، درست مانند همدیگر، رشد می‌کنند و نسبت به محیط واکنش نشان می‌دهند.

اگر می‌خواهید از شر افکار مقایسه‌ای خلاص شوید، بهتر است یک دم‌نوش گیاهی برای خود درست کنید؛ وقتی فرزند خود را به پدرش سپرده‌اید تا او را برای هواخوری، به بیرون از خانه ببرد. یک قلم و کاغذ جلوی‌تان بگذارید و لیستی از بهترین‌های فرزندتان را تهیه کنید. سعی کنید ذهن را از مقایسه با دیگری دور کنید. فقط به نکات مثبت او فکر کنید؛ این‌که چه‌قدر زیبا لبخند می‌زند، موقع بازی، چه‌قدر هیجان‌زده می‌شود، فلان روز، در میهمانی، چه‌قدر آرام بود تا شما به میهمان‌ها برسید، اگرچه برای راه افتادنش، استرس زیادی داشتید، اما به حرف افتادنش، خیلی شیرین بود، هرچند بدغذایی می‌کند و لاغرتر از آن حدی است که باید باشد، ولی پرانرژی و بانشاط است و...

به کودک خود، اعتمادبه‌نفس بدهید زیرا بزرگ‌ترین سرمایه‌ای که یک مادر می‌تواند به فرزندش بدهد، ایجاد حس اعتمادبه‌نفس است. اگر مادری، فرزندش را باور نکند، چگونه او، خودش را باور کند. فرزند خود و روند رشدش را باور کنید. او، راه خودش را دارد، مانند هر انسان دیگری. مقایسه او با دیگر کودکان، بر سر این‌که زودتر به حرف افتاده‌اند یا شیرین‌تر با بزرگ‌ترها ارتباط برقرار می‌کنند و فرزند شما، چنین نیست، او را به‌مرور، از خودش مأیوس می‌کند.

مبنای ذهنی‌تان را این بگذارید که فرزند شما، بهترین فرزندی است که می‌توانستید داشته باشید. دقت کنید؛ نمی‌گویم بهترین فرزند دنیا، که اگر چنین تصور کنید، یعنی فرزندتان را در مقام مقایسه با سایر کودکان، بهترین می‌دانید که این نوع نگرش، به‌مرور، می‌تواند برای شما، آفت شود.

کودک‌تان، برای شما، بهترین است

کودک خود را تبلیغ نکنید. او را آن‌چنان تصویرسازی نکنید که بعدها، اگر طور دیگری رفتار کرد، توی ذوق خود شما بخورد. بگذارید سیر طبیعی زندگی‌اش را داشته باشد. فرزند خود را ملاک دیگران نکنید. اگر تمام معیارهای رشد فیزیکی و عاطفی فرزند شما، دقیق و به‌موقع بوده است، خب خدا را شکر، اما نیازی نیست از او، قهرمان اسطوره‌ای بسازید. بی‌شمارند کودکانی که درست براساس جدول‌های رشد طبیبان بزرگ می‌شوند.

اگر فرزند خود را به بُت زندگی‌تان تبدیل کنید، ممکن است او، براساس طبیعت کودکانه‌اش، رفتاری نشان دهد که برای شما، آزاردهنده باشد و به‌مرور، شما، از او دور شوید؛ چون توقعات شما را برآورده نمی‌کند. شما، کودک‌تان را بهترین معرفی کرده‌اید، اما او، به‌یک‌باره، مثلا در یک میهمانی، در مقابل دیدگان همه اقوام و دوستان، از خودش رفتاری نشان می‌دهد که نظر همگان را نسبت به خودش تغییر می‌دهد.

یادتان باشد که کودک شما، راه طولانی در پیش دارد. اگر از همین روزهای اول و سال‌های نخست زندگی‌اش، دید خود را نسبت به او تغییر ندهید، در نوجوانی و بزرگسالی‌اش، دچار مشکلات جدی‌تر می‌شوید. اگر او را شخصیت مستقل و آزاد نپندارید، چگونه می‌خواهید او را در انتخاب رشته تحصیلی و محل زندگی آزاد بگذارید. اگر در کودکی‌اش، می‌خواهید آن باشد که شما دوست دارید، چگونه در نوجوانی بتواند علایق و استعدادهایش را شناسایی کند. اگر ذهن شما، براساس مقایسه فرزندان‌تان با دیگران باشد، چگونه او، خودش باشد. پس، بهتر است تا دیر نشده، ذهن‌تان را خالی کنید و بگذارید کودک‌تان، سیر زندگی خودش را داشته باشد و شما، به‌عنوان پدر و مادر، فقط مراقب او باشید و از دیدن رشد او، لذت ببرید.

نکته

مقایسه کردن ، زمینه‌ساز دروغ گویی کودکان

انتطار و توقع بیش از حد از کودکان و مقایسه آنها با دوستان و همسالان در زمینه‌های گوناگون، یکی از علت‌های دروغ‌گویی محسوب می‌شود و والدینی که انتظارات بیش از حد توان و استعداد کودکان داشته باشند و آنان را زیر فشار قرار دهند، کودکان را به دروغگویی وامی‌دارند. والدین باید توجه داشته باشند که مقایسه کردن بچه‌ها، در هر سنی، کار غلطی است که سبب خودکم‌بینی کودک شده و سرخوردگی ایجاد می‌کند و این باعث می‌شود کودک، برای فرار از مقایسه شدن، در حقیقت، از والدینش فرار کند و این یعنی خطر! پس، باید به یاد داشته باشید که هرگز، بچه‌ها را با هم مقایسه نکنید.

در نظر داشته باشید که انسان‌ها، متفاوت از هم آفریده شده‌اند و توانایی‌ها و خصوصیات‌شان نیز متفاوت آفریده شده است. بنابراین مقایسه، امری دور از منطق است. هر کسی، در زمینه خاصی، توانایی و استعداد دارد و نمی‌توان انتظار داشت که دو نفر، مثل هم باشند. والدین باید اجازه دهند کودکان، خودشان باشند. کار والدین این است که شرایطی را فراهم کنند که استعدادهای خدادادی کودکان، شکوفا شود و پرورش یابد.

 

 


:: بازدید از این مطلب : 740
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کی از دردناک ترین اقداماتی که والدین مجبورند برای فرزندشان انجام دهند تحمل گریه ها و بی قراری های او بعد از واکسیناسیون است.
یکی از دردناک ترین اقداماتی که والدین مجبورند برای فرزندشان انجام دهند تحمل گریه ها و بی قراری های او بعد از واکسیناسیون است. کودک شما در بدو تولد، ۲،۴، ۶، ۱۲ ماهگی باید واکسن سه گانه سرخجه، کزاز و سیاه سرفه را روی رانش بزند و متحمل درد شود. کودک ممکن است بعد واکسیناسیون چندان بی تابی نکند، اما برخی بچه ها چند ساعت بی وقفه جیغ می زنند.

 

پرستاری که این تزریق را انجام می دهد ممکن است توصیه کند برای کاهش درد فرزندتان قطره استامینوفن استفاده کنید. یادتان باشد این قطره دوز مشخصی برای استفاده دارد و نباید برای ساکت کردن فرزندتان هر چقدر دل تان خواست به او استامینوفن بدهید.

 

نباید برای پیشگیری از تب به فرزندتان قطره استامینوفن بدهید، بلکه اگر متوجه شدید دچار درد و تب شدید است تنها به مدت ۴۸ ساعت آن هم هر ۶ ساعت( در صورت تب خیلی شدید) و هر ۸ ساعت ( برای تب خفیف) یک بار آن هم ۵ تا ۱۰ قطره کافی است. تاکید می کنم استامینوفن را بیشتر از این مقدار به فرزندتان ندهید. هشدار دوم این که هیچ داروی دیگری را سر خود به فرزندتان نخورانید. برای پیشگیری از اختلال در اثر واکسن بهتر است محل درد را کمپرس سرد یا یخ بگذارید. مطمئنا تحمل جیغ های فرزندتان بی اندازه مشکل است. برای آرام کردنش می توانید او را در آغوش بگیرید تا احساس امنیت کند. دمای خانه را در حد متعادل نگه دارید و سکوت را برقرار کنید تا راحت بخوابد و ۴۸ ساعت از زمان واکسیناسیون بگذرد.

 


:: بازدید از این مطلب : 742
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
همه مردم به توجه نیاز دارند و هر کسی از این که مورد توجه قرار گیرد، خشنود می شود؛ ولی بعضی از کودکان به طور مداوم از شما توجه می خواهند. به طوری که هر چقدر هم به آن ها توجه کنید باز انتظار توجه بیشتری از شما دارند.
همه مردم به توجه نیاز دارند و هر کسی از این که مورد توجه قرار گیرد، خشنود می شود؛ ولی بعضی از کودکان به طور مداوم از شما توجه می خواهند. به طوری که هر چقدر هم به آن ها توجه کنید باز انتظار توجه بیشتری از شما دارند.

 

چرا چنین می شود     

 اغلب کودکی که تشنه توجه و محبت است به اندازه کافی از جانب یکی از والدین خود مورد توجه قرار نگرفته است.

البته قضاوت در مورد مقدار توجه کافی، مشکل است؛ ولی کودک باید احساس کند که پدر یا مادرش وقتی به آن ها نیاز دارد پیش او خواهند بود و این احساس باید به صورت طولانی، منظم و هر روزه در کودک ایجاد شود.

 

بعضی دیگر از کودکان به این دلیل انتظار توجه بیش از حد دارند که احساس ناامنی می کنند و بیش از اندازه وابسته اند. این وابستگی ممکن است موقتی باشد.

 

برای مثال:

به علت مرگ یکی از اقوام، بیماری، طلاق، به دنیا آمدن خواهر یا برادر و یا مشکلی در مدرسه یا با دوستان.

همچنین ممکن است این وابستگی دائمی تر باشد؛ زیرا در این حالت پدر و مادر این وابستگی را با ابراز محبت های بی موردشان تشدید کرده اند.

اگر والدین بدون چون و چرا از خرده فرمایشات نو آموز پیروی کنند، کودک به سرعت خواهد آموخت که همیشه انتظار داشته باشد به خواسته هایش عمل شود. «مامان اینو نگاه کن.»،«بابا با من بازی کن.»، «بابا ، این کارو بکن.»، «مامان اون کارو بکن.»

 

   اگر کودک توقع دارد بی وقفه ، بی پایان و منحصرا به او توجه کنید ، این حالت نباید و نمی تواند باقی بماند.

کلید فائق آمدن بر این مشکل این است که بدانیم، «کی» و «چگونه به کودک توجه کنیم».

وقتی کودک طلب توجه نمی کند به او توجه زیادی بکنید.

 

     اگر کودکتان توقع توجه بیش از حد از شما دارد فقط هنگامی که کنترل اوضاع را در دست دارید به او توجه کنید. به عبارتی وقتی به کودک توجه کنید که از شما توجه نمی خواهد. او را برای رفتار درستش تحسین کنید تا اعمال درست کودکتان تقویت شود.

      •زمانی را به کودکتان اختصاص دهید. هر روز به هر یک ار کودکانتان به صورت جداگانه و انحصاری توجه کنید.حتی اگر به هر کودک بیش از چند دقیقه بیشتر نرسد. هنگام غذا خوردن و به ویژه رختخواب رفتن مواقع خوبی برای این کار هستند، ولی مهم این است که کودک بداند شما همیشه در کنار او و مراقب او هستید، زمان بذل توجه شما چندان اهمیتی ندارد.
اگر کودک به طور منظم از شما توجه ببیند،احساس امنیت خواهد کرد و خواهد فهمید که حامی و پشتیبان دارد.

     •اگر شما موقعی که کودک با شما کار دارد وقت ندارید، می توانید روی یک برگه بنویسید: «با این برگه مامان باید یک ربع وقتش را به من اختصاص دهد.» و برگه را به کودک بدهید و به او معنای نوشته را توضیح بدهید تا او بداند که چه زمانی می تواند این برگه را رو کند.

        اگر کودک کوچک شما باید برای این که به او بپردازید صبر کند، ساعت زنگ داری را تنظیم کنید تا وقتی ساعت زنگ می زند کودک دریابد که وقتش رسیده که به سراغ شما بیاید.

وقتی او در حال انتظار است، از او بخواهید برای زمانی که در حال انتظار است برنامه ریزی کند.

 

اگر هنوز توقع توجه بیشتری دارد کودک توقع بیش از حد دارد

     اگر احساس می کنید که نیازهای عاطفی کودکتان را برآورده کرده اید و اطمینان دارید که هر چه در توان دارید برای کودک انجام داده اید؛ ولی کودک هنوز از شما توقع دارد بیش از پیش به او توجه کنید، در این هنگام باید موقعیت خود را دوباره ارزیابی کرده و از روش هایی برای کاهش تقاضاهای کودک استفاده کنید.

 

         •خواسته های کودک را نادیده بگیرید. فرض کنید همین الان سارا کوچولو را از مدرسه آورده اید و وقت کافی برای او گذاشته اید و به اندازه کافی به او توجه کرده اید و اکنون با کودک دیگرتان صحبت می کنید. سارا مرتب صحبت شما را قطع می کند و انتظار دارد فقط به او گوش دهید. این حرکت سارا را نادیده بگیرید. وقتی سارا گریه و زاری و خواهش و تمنای خود را قطع کرد، کمی به او توجه کنید و بگوئید: «سارا،البته که من نقاشی تو را دوست دارم،کجا یاد گرفتی؟» در واقع با این رفتار به او می آموزید که
باید صبرکند تا نوبتش برسد و او باید دریابد که شما به خودش و کارهایش علاقه دارید.

        •از روش سوزن گرامافون گیر کرده استفاده کنید.اگر بی اعتنائی با روحیه شما سازگار نیست راه حل دیگری هم وجود دارد. برای مثال شما به اندازه کافی بعد از ناهار با ناتالی بازی کرده اید و حالا می خواهید کمی روزنامه بخوانید. شما به ناتالی گفته اید که تا شما مشغول مطالعه می شوید کمی نقاشی کند؛ ولی او هر چند دقیقه یکبار می آید و می گوید: «ببین!» به او بگوئید که تمام نقاشی های او را وقتی روزنامه خواندنتان تمام شد خواهید دید و از آن لحظه به بعد، پاهایتان را رویهم بیاندازید و به کارتان مشغول شوید و اصلا به او نگاه نکنید.

 

هر بار از شما می خواهد به نقاشی اش نگاه کنید، بگوئید: «وقتی کارم تمام شد.» و پاسخ خود را عوض نکنید. مهم نیست چند بار این وضع تکرار شود، ولی شما باید همان جمله را تکرار کنید. وقتی خواندن روزنامه تمام شد، رو به ناتالی کنید و بگویید: «حالا کارم تمام شده، بذار ببینم چی کشیدی؟»

به کودک کمک کنید استقلال کسب کند.

     اگر کودک شما احساس ناامنی می کند و نیازمند آن است که بیاموزد که چگونه مستقل عمل کند

  •استقلال کودک را شکل دهید و تقویت کنید. اگر کودک عادت داشته است که به طور مداوم به دست و پای شما بپیچد و مانع از انجام کارتان شود، در صورتی که یک بار صبر کرد که شما کارتان را تمام کنید یا منتظر شد که نوبتش برسد او را تحسین کنید.

به کودک بگوئید مثلا 5 دقیقه دیگر کار دارید. وقتی کارتان تمام شد با علاقه نشان دادن به سوال کودک به او پاداش بدهید. از یک ساعت زنگ دار (تائید) استفاده کنید تا کودک بداند چقدر باید منتظر شود.

در ابتدا باید با چند دقیقه شروع کنید و به تدریج زمان انتظار را طولانی کنید تا کودک بیاموزد که چگونه صبر کند.

 

      •از نمودار و پاداش استفاده کنید. ببینید کودک در چه هنگامی بیشتر به دنبال جلب توجه شماست. مثلا موقع درست کردن غذا یا زمان که مهمان دارید یا قبل از خواب.

در آن زمان خاص یک سرگرمی برای او در نظر بگیرید و بگوئید در ازای تنها بازی کردن در آن زمان ، امتیاز کسب خواهد کرد.

سپس با امتیازهایی که به دست می آورد، می تواند وقت شما را بخرد. برای مثال با هم به سینما بروید، با هم بازی کنید و...

 

      •دفترچه ای برای رفتارهای خوب داشته باشید و در آن یادداشت کنید که کودک چه کارهای خوبی را در روز انجام داده است.

ابتدا کودک را برای کارهای خوبش تحسین کنید یا به او پاداش دهید و سپس مطالب دفترچه را برای دیگر اعضای خانواده بخوانید.

 

      •کودک را با فعالیت هایی که که نیازمند کمک والدین نباشد آشنا کنید. کاری را انتخاب کنید که کودک بتواند به تنهایی انجام دهد مثل ورزش و نقاشی و...

 

      •گاهی کودک به این علت به توجه شما نیاز دارد که ترسیده و یا نگران است. در این موقع به آنچه کودک می خواهد بگوید، گوش کنید.

 

به واکنش ها پاسخ دهید

در صورتی که احساس نیاز به توجه به علت واقعه خاصی است، باید برخورد ویژه ای با این احساس داشته باشید.

      •افراط نکنید.

هر قدر هم کودک واقعا به توجه نیاز دارد به او توجه کنید؛ ولی بکوشید توجه را از حد نگذرانید. گرایش کودک به توجه اضافی از جانب شما معمولا رفع می شود ،فقط به زمان نیاز دارد.

 

      •اگر اتفاق غیر معمولی قراراست بیفتد، کودک را از قبل آماده کنید.

 به او بگویید چه چیزی قرار است اتفاق بیفتد. ولی به کودک اجازه دهید احساساتش را بیان کند و بگوید که نگران است، حسودی می کند ، خوشحال است ، غمگین است و یا ...

 

•از روش های کسب آرامش استفاده کنید. به کودک کمک کنید به جای وابستگی به شما ، به خودش متکی باشد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 738
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
بيش فعالي يك اختلال رفتاري شايع است كه حدود 8 تا 10 درصد از كودكان سنين پيش دبستاني به آن مبتلا هستند .
بيش فعالي يك اختلال رفتاري شايع است كه حدود 8 تا 10 درصد از كودكان سنين پيش دبستاني به آن مبتلا هستند .
احتمال ابتلا به اين اختلال در پسران 3 برابر بيشتر از دختران است، اما علت اين تفاوت هنوز ناشناخته است . مطالعات فراواني روي نقش عوامل تغذيه اي در بيش فعالي كودكان مبتلا انجام شده است كه نتايج برخي از آنها را مرور مي‌كنيم.
اسيد‌هاي چرب ضروري
برخي از اسيدهاي چرب كه در بدن ساخته نمي‌شوند، ولي در حفظ سلامت انسان نقش حياتي به عهده دارند، اسيدهاي چرب ضروري ناميده مي‌ شوند. اسيدهاي چرب ضروري عبارتند از : اسيدهاي چرب امگا -3 ، امگا– 6 و آراشيدونيك .
مغز انسان حدود 6 درصد چربي دارد كه اسيدهاي چرب امگا-3 سهم بيشتري را به خود اختصاص داده است. يكي از نقش‌هاي مهم اسيدهاي چرب ضروري، ارتباط و انتقال بين سلول‌هاي مغز است. اسيد چرب امگا -3 كه براي رشد و عملكرد مغز ضروري است ممكن است رفتار، حافظه و كمبود‌هاي رفتاري و شخصيتي را بهبود بخشد. يافته‌هاي مطالعات نشان داده است كودكان مبتلا به بيش‌فعالي داراي سطح پايين تري از اسيدهاي چرب ضروري هستند كه در نتيجه مشكلاتي در يادگيري، رفتار، خواب و عملكرد ايمني آنان ايجاد مي‌ كند؛ به طوري كه در پسران 6 تا 12 سال كه داراي سطح پايين اسيدهاي چرب امگا-3 بودند، مشكلات كم خوابي بيشتري ديده شده است.
بهترين منبع اسيد‌هاي چرب امگا -3 ، ماهي‌هاي آزاد مثل سالمون، ساردين، ميگو و شاه ماهي است و منابع اسيد‌هاي چرب امگا-6، كنجد، تخمه كدو تنبل و تخمه آفتابگردان هستند. ديگر منابع اسيد‌هاي چرب ضروري (امگا- 3 و امگا- 6 ) آجيل‌ها، لوبياي سويا ، روغن بادام زميني و روغن زيتون است.
روي
مطالعات يافته‌هاي مختلف ارتباط بين كمبود روي و بيش فعالي را نشان داده است، به طوري كه سطح سرمي‌ روي در كودكان مبتلا به بيش فعالي به طور قابل توجهي پايين تر از كودكان طبيعي بوده است.كمبود روي در كودكان مشكلاتي از قبيل خشونت،كج خلقي،گريه‌هاي زياد، بيزاري و نفرت و ناتواني در تمركز را ايجاد مي‌ كند. گوشت، ماكيان،‌ شير و محصولات لبني 80درصد كل ميزان روي غذايي را تشكيل مي‌ دهند. انواع سايرگوشت‌ها، جگر، پنير، غلات كامل، لوبياهاي خشك، مغزها و محصولات سويا نيز منابع نسبتا خوب روي هستند.
كلسيم
كمبود كلسيم ممكن است بيش فعالي را به وجود آورد. بنابر اين مي‌ توان با تنظيم يك برنامه غذايي مناسب حاوي كلسيم نظير شير، پنير، نان، بستني، ماست، سبزيجات برگ سبز مانند كلم، برگ‌هاي سبز شلغم، يا مكمل‌هاي كلسيم، اين كمبود را بر طرف كرد.
شكر
يافته‌هاي برخي از مطالعات نشان داده اند كه مصرف شكر ممكن است سطح آدرنالين را در كودكان به ميزان 10 برابر افزايش دهد. بنابراين اين نتايج بيانگر ارتباط مستقيم بين ‌رفتارهاي خشونت آميز با دريافت شكر بالاست. ويتامين‌هاي گروه B :كمبود ويتامين‌هاي گروه B در كودكان بيش فعال شايع است. نتايج يك مطالعه روي 27 كودك مبتلا به بيش فعالي نشان داد كه مصرف روزانه 200 تا 300 گرم فسفاتيديل سرين به مدت 2ماه منجر به بهبودي قابل توجهي -92درصد- در ظرفيت يادگيري و رفتاري آنان شده است .
منيزيم
نتايج برخي از بررسي‌ها نشان داده اند كه كمبود منيزيم در كودكان بيش فعال وجود دارد ، به طوري كه با دريافت منيزيم بيش فعالي در آنان به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است. منابع غذايي منيزيم عبارتند از : مغزها، حبوبات، غلات آسياب نشده و نيز سبزيجات برگ تيره و شير.
آلرژي‌هاي غذايي
آلرژي‌هاي غذايي مي‌ توانند باعث بروز نشانه‌هايي از بيش فعالي شوند براي مثال : شكر، شكلات،‌ تخم مرغ،گندم ،‌ رنگ‌ها، طعم دهنده‌ها، ‌افزودني‌ها و ذرت. (در حال حاضر حذف اين مواد از برنامه غذايي كودكان آسان نيست زيرا به راحتي در دسترس كودكان است.)اگر اين مواد غذايي را تا 2 هفته حذف كنيم بعد از 2 هفته هر 2روز در ميان مي‌ توانيم به غذاي كودك هر كدام را اضافه كنيم. به‌وسيله حذف كردن اين مواد از برنامه غذايي و بازگرداندن آن بعد از مدتي مي‌ توانيد تشخيص دهيد كه آيا كودكان نشانه‌هايي از بيش فعالي دارند يا خير ؟
توصيه‌هاي تغذيه اي براي كودكان مبتلا به بيش فعالي
-رژيم كم شكر، پرهيز از خوردن قندهاي ساده و شيريني‌ها
- استفاده بيشتر از پروتئين‌ها مثل مرغ، تخم مرغ، گوشت قرمز
- حذف يا كاهش آلرژن‌هاي غذايي مثل: بادام زميني، تخم مرغ، شكلات، پنير، شكر، گندم، ‌سويا، گيلاس، آلبالو، توت فرنگي،كشمش، ‌نوشابه‌ها، هلو، آلو، پرتقال، بيسكويت، سيب، توت، گوجه فرنگي، خيار، آدامس، سس، آبليمو، كنسروها، مربا، ترشي، كمپوت‌ها، قهوه و چاي .
- درمان كمبودهاي تغذيه اي و استفاده از مكمل‌هاي غذايي
- حذف يا كاهش افزودني‌هاي خوراكي و رنگ‌هاي مصنوعي مثل : بادام بو داده ، ادويه‌هاي معطر ، آبنبات‌ها، كيك‌ها، دسرها، غلات صبحانه و نوشابه‌ها
- استفاده از منابع غذايي حاوي امگا- 3 مانند ماهي ،‌ روغن زيتون و گردو در برنامه غذايي روزانه
- استفاده از ميوه و سبزي تازه
- حذف غذاهاي سرخ شده
- محدوديت مصرف فرآورده‌هاي لبني
- حذف كاكائو، شكلات‌هاي حاوي قهوه ونسكافه،‌ نوشابه‌هاي رنگي، چيپس و پفك
- افزايش مصرف آب
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 743
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
همه مردم به توجه نیاز دارند و هر کسی از این که مورد توجه قرار گیرد، خشنود می شود؛ ولی بعضی از کودکان به طور مداوم از شما توجه می خواهند. به طوری که هر چقدر هم به آن ها توجه کنید باز انتظار توجه بیشتری از شما دارند.
همه مردم به توجه نیاز دارند و هر کسی از این که مورد توجه قرار گیرد، خشنود می شود؛ ولی بعضی از کودکان به طور مداوم از شما توجه می خواهند. به طوری که هر چقدر هم به آن ها توجه کنید باز انتظار توجه بیشتری از شما دارند.

 

چرا چنین می شود     

 اغلب کودکی که تشنه توجه و محبت است به اندازه کافی از جانب یکی از والدین خود مورد توجه قرار نگرفته است.

البته قضاوت در مورد مقدار توجه کافی، مشکل است؛ ولی کودک باید احساس کند که پدر یا مادرش وقتی به آن ها نیاز دارد پیش او خواهند بود و این احساس باید به صورت طولانی، منظم و هر روزه در کودک ایجاد شود.

 

بعضی دیگر از کودکان به این دلیل انتظار توجه بیش از حد دارند که احساس ناامنی می کنند و بیش از اندازه وابسته اند. این وابستگی ممکن است موقتی باشد.

 

برای مثال:

به علت مرگ یکی از اقوام، بیماری، طلاق، به دنیا آمدن خواهر یا برادر و یا مشکلی در مدرسه یا با دوستان.

همچنین ممکن است این وابستگی دائمی تر باشد؛ زیرا در این حالت پدر و مادر این وابستگی را با ابراز محبت های بی موردشان تشدید کرده اند.

اگر والدین بدون چون و چرا از خرده فرمایشات نو آموز پیروی کنند، کودک به سرعت خواهد آموخت که همیشه انتظار داشته باشد به خواسته هایش عمل شود. «مامان اینو نگاه کن.»،«بابا با من بازی کن.»، «بابا ، این کارو بکن.»، «مامان اون کارو بکن.»

 

   اگر کودک توقع دارد بی وقفه ، بی پایان و منحصرا به او توجه کنید ، این حالت نباید و نمی تواند باقی بماند.

کلید فائق آمدن بر این مشکل این است که بدانیم، «کی» و «چگونه به کودک توجه کنیم».

وقتی کودک طلب توجه نمی کند به او توجه زیادی بکنید.

 

     اگر کودکتان توقع توجه بیش از حد از شما دارد فقط هنگامی که کنترل اوضاع را در دست دارید به او توجه کنید. به عبارتی وقتی به کودک توجه کنید که از شما توجه نمی خواهد. او را برای رفتار درستش تحسین کنید تا اعمال درست کودکتان تقویت شود.

      •زمانی را به کودکتان اختصاص دهید. هر روز به هر یک ار کودکانتان به صورت جداگانه و انحصاری توجه کنید.حتی اگر به هر کودک بیش از چند دقیقه بیشتر نرسد. هنگام غذا خوردن و به ویژه رختخواب رفتن مواقع خوبی برای این کار هستند، ولی مهم این است که کودک بداند شما همیشه در کنار او و مراقب او هستید، زمان بذل توجه شما چندان اهمیتی ندارد.
اگر کودک به طور منظم از شما توجه ببیند،احساس امنیت خواهد کرد و خواهد فهمید که حامی و پشتیبان دارد.

     •اگر شما موقعی که کودک با شما کار دارد وقت ندارید، می توانید روی یک برگه بنویسید: «با این برگه مامان باید یک ربع وقتش را به من اختصاص دهد.» و برگه را به کودک بدهید و به او معنای نوشته را توضیح بدهید تا او بداند که چه زمانی می تواند این برگه را رو کند.

        اگر کودک کوچک شما باید برای این که به او بپردازید صبر کند، ساعت زنگ داری را تنظیم کنید تا وقتی ساعت زنگ می زند کودک دریابد که وقتش رسیده که به سراغ شما بیاید.

وقتی او در حال انتظار است، از او بخواهید برای زمانی که در حال انتظار است برنامه ریزی کند.

 

اگر هنوز توقع توجه بیشتری دارد کودک توقع بیش از حد دارد

     اگر احساس می کنید که نیازهای عاطفی کودکتان را برآورده کرده اید و اطمینان دارید که هر چه در توان دارید برای کودک انجام داده اید؛ ولی کودک هنوز از شما توقع دارد بیش از پیش به او توجه کنید، در این هنگام باید موقعیت خود را دوباره ارزیابی کرده و از روش هایی برای کاهش تقاضاهای کودک استفاده کنید.

 

         •خواسته های کودک را نادیده بگیرید. فرض کنید همین الان سارا کوچولو را از مدرسه آورده اید و وقت کافی برای او گذاشته اید و به اندازه کافی به او توجه کرده اید و اکنون با کودک دیگرتان صحبت می کنید. سارا مرتب صحبت شما را قطع می کند و انتظار دارد فقط به او گوش دهید. این حرکت سارا را نادیده بگیرید. وقتی سارا گریه و زاری و خواهش و تمنای خود را قطع کرد، کمی به او توجه کنید و بگوئید: «سارا،البته که من نقاشی تو را دوست دارم،کجا یاد گرفتی؟» در واقع با این رفتار به او می آموزید که
باید صبرکند تا نوبتش برسد و او باید دریابد که شما به خودش و کارهایش علاقه دارید.

        •از روش سوزن گرامافون گیر کرده استفاده کنید.اگر بی اعتنائی با روحیه شما سازگار نیست راه حل دیگری هم وجود دارد. برای مثال شما به اندازه کافی بعد از ناهار با ناتالی بازی کرده اید و حالا می خواهید کمی روزنامه بخوانید. شما به ناتالی گفته اید که تا شما مشغول مطالعه می شوید کمی نقاشی کند؛ ولی او هر چند دقیقه یکبار می آید و می گوید: «ببین!» به او بگوئید که تمام نقاشی های او را وقتی روزنامه خواندنتان تمام شد خواهید دید و از آن لحظه به بعد، پاهایتان را رویهم بیاندازید و به کارتان مشغول شوید و اصلا به او نگاه نکنید.

 

هر بار از شما می خواهد به نقاشی اش نگاه کنید، بگوئید: «وقتی کارم تمام شد.» و پاسخ خود را عوض نکنید. مهم نیست چند بار این وضع تکرار شود، ولی شما باید همان جمله را تکرار کنید. وقتی خواندن روزنامه تمام شد، رو به ناتالی کنید و بگویید: «حالا کارم تمام شده، بذار ببینم چی کشیدی؟»

به کودک کمک کنید استقلال کسب کند.

     اگر کودک شما احساس ناامنی می کند و نیازمند آن است که بیاموزد که چگونه مستقل عمل کند

  •استقلال کودک را شکل دهید و تقویت کنید. اگر کودک عادت داشته است که به طور مداوم به دست و پای شما بپیچد و مانع از انجام کارتان شود، در صورتی که یک بار صبر کرد که شما کارتان را تمام کنید یا منتظر شد که نوبتش برسد او را تحسین کنید.

به کودک بگوئید مثلا 5 دقیقه دیگر کار دارید. وقتی کارتان تمام شد با علاقه نشان دادن به سوال کودک به او پاداش بدهید. از یک ساعت زنگ دار (تائید) استفاده کنید تا کودک بداند چقدر باید منتظر شود.

در ابتدا باید با چند دقیقه شروع کنید و به تدریج زمان انتظار را طولانی کنید تا کودک بیاموزد که چگونه صبر کند.

 

      •از نمودار و پاداش استفاده کنید. ببینید کودک در چه هنگامی بیشتر به دنبال جلب توجه شماست. مثلا موقع درست کردن غذا یا زمان که مهمان دارید یا قبل از خواب.

در آن زمان خاص یک سرگرمی برای او در نظر بگیرید و بگوئید در ازای تنها بازی کردن در آن زمان ، امتیاز کسب خواهد کرد.

سپس با امتیازهایی که به دست می آورد، می تواند وقت شما را بخرد. برای مثال با هم به سینما بروید، با هم بازی کنید و...

 

      •دفترچه ای برای رفتارهای خوب داشته باشید و در آن یادداشت کنید که کودک چه کارهای خوبی را در روز انجام داده است.

ابتدا کودک را برای کارهای خوبش تحسین کنید یا به او پاداش دهید و سپس مطالب دفترچه را برای دیگر اعضای خانواده بخوانید.

 

      •کودک را با فعالیت هایی که که نیازمند کمک والدین نباشد آشنا کنید. کاری را انتخاب کنید که کودک بتواند به تنهایی انجام دهد مثل ورزش و نقاشی و...

 

      •گاهی کودک به این علت به توجه شما نیاز دارد که ترسیده و یا نگران است. در این موقع به آنچه کودک می خواهد بگوید، گوش کنید.

 

به واکنش ها پاسخ دهید

در صورتی که احساس نیاز به توجه به علت واقعه خاصی است، باید برخورد ویژه ای با این احساس داشته باشید.

      •افراط نکنید.

هر قدر هم کودک واقعا به توجه نیاز دارد به او توجه کنید؛ ولی بکوشید توجه را از حد نگذرانید. گرایش کودک به توجه اضافی از جانب شما معمولا رفع می شود ،فقط به زمان نیاز دارد.

 

      •اگر اتفاق غیر معمولی قراراست بیفتد، کودک را از قبل آماده کنید.

 به او بگویید چه چیزی قرار است اتفاق بیفتد. ولی به کودک اجازه دهید احساساتش را بیان کند و بگوید که نگران است، حسودی می کند ، خوشحال است ، غمگین است و یا ...

 

•از روش های کسب آرامش استفاده کنید. به کودک کمک کنید به جای وابستگی به شما ، به خودش متکی باشد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 736
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
بيش فعالي يك اختلال رفتاري شايع است كه حدود 8 تا 10 درصد از كودكان سنين پيش دبستاني به آن مبتلا هستند .
بيش فعالي يك اختلال رفتاري شايع است كه حدود 8 تا 10 درصد از كودكان سنين پيش دبستاني به آن مبتلا هستند .
احتمال ابتلا به اين اختلال در پسران 3 برابر بيشتر از دختران است، اما علت اين تفاوت هنوز ناشناخته است . مطالعات فراواني روي نقش عوامل تغذيه اي در بيش فعالي كودكان مبتلا انجام شده است كه نتايج برخي از آنها را مرور مي‌كنيم.
اسيد‌هاي چرب ضروري
برخي از اسيدهاي چرب كه در بدن ساخته نمي‌شوند، ولي در حفظ سلامت انسان نقش حياتي به عهده دارند، اسيدهاي چرب ضروري ناميده مي‌ شوند. اسيدهاي چرب ضروري عبارتند از : اسيدهاي چرب امگا -3 ، امگا– 6 و آراشيدونيك .
مغز انسان حدود 6 درصد چربي دارد كه اسيدهاي چرب امگا-3 سهم بيشتري را به خود اختصاص داده است. يكي از نقش‌هاي مهم اسيدهاي چرب ضروري، ارتباط و انتقال بين سلول‌هاي مغز است. اسيد چرب امگا -3 كه براي رشد و عملكرد مغز ضروري است ممكن است رفتار، حافظه و كمبود‌هاي رفتاري و شخصيتي را بهبود بخشد. يافته‌هاي مطالعات نشان داده است كودكان مبتلا به بيش‌فعالي داراي سطح پايين تري از اسيدهاي چرب ضروري هستند كه در نتيجه مشكلاتي در يادگيري، رفتار، خواب و عملكرد ايمني آنان ايجاد مي‌ كند؛ به طوري كه در پسران 6 تا 12 سال كه داراي سطح پايين اسيدهاي چرب امگا-3 بودند، مشكلات كم خوابي بيشتري ديده شده است.
بهترين منبع اسيد‌هاي چرب امگا -3 ، ماهي‌هاي آزاد مثل سالمون، ساردين، ميگو و شاه ماهي است و منابع اسيد‌هاي چرب امگا-6، كنجد، تخمه كدو تنبل و تخمه آفتابگردان هستند. ديگر منابع اسيد‌هاي چرب ضروري (امگا- 3 و امگا- 6 ) آجيل‌ها، لوبياي سويا ، روغن بادام زميني و روغن زيتون است.
روي
مطالعات يافته‌هاي مختلف ارتباط بين كمبود روي و بيش فعالي را نشان داده است، به طوري كه سطح سرمي‌ روي در كودكان مبتلا به بيش فعالي به طور قابل توجهي پايين تر از كودكان طبيعي بوده است.كمبود روي در كودكان مشكلاتي از قبيل خشونت،كج خلقي،گريه‌هاي زياد، بيزاري و نفرت و ناتواني در تمركز را ايجاد مي‌ كند. گوشت، ماكيان،‌ شير و محصولات لبني 80درصد كل ميزان روي غذايي را تشكيل مي‌ دهند. انواع سايرگوشت‌ها، جگر، پنير، غلات كامل، لوبياهاي خشك، مغزها و محصولات سويا نيز منابع نسبتا خوب روي هستند.
كلسيم
كمبود كلسيم ممكن است بيش فعالي را به وجود آورد. بنابر اين مي‌ توان با تنظيم يك برنامه غذايي مناسب حاوي كلسيم نظير شير، پنير، نان، بستني، ماست، سبزيجات برگ سبز مانند كلم، برگ‌هاي سبز شلغم، يا مكمل‌هاي كلسيم، اين كمبود را بر طرف كرد.
شكر
يافته‌هاي برخي از مطالعات نشان داده اند كه مصرف شكر ممكن است سطح آدرنالين را در كودكان به ميزان 10 برابر افزايش دهد. بنابراين اين نتايج بيانگر ارتباط مستقيم بين ‌رفتارهاي خشونت آميز با دريافت شكر بالاست. ويتامين‌هاي گروه B :كمبود ويتامين‌هاي گروه B در كودكان بيش فعال شايع است. نتايج يك مطالعه روي 27 كودك مبتلا به بيش فعالي نشان داد كه مصرف روزانه 200 تا 300 گرم فسفاتيديل سرين به مدت 2ماه منجر به بهبودي قابل توجهي -92درصد- در ظرفيت يادگيري و رفتاري آنان شده است .
منيزيم
نتايج برخي از بررسي‌ها نشان داده اند كه كمبود منيزيم در كودكان بيش فعال وجود دارد ، به طوري كه با دريافت منيزيم بيش فعالي در آنان به ميزان قابل توجهي كاهش يافته است. منابع غذايي منيزيم عبارتند از : مغزها، حبوبات، غلات آسياب نشده و نيز سبزيجات برگ تيره و شير.
آلرژي‌هاي غذايي
آلرژي‌هاي غذايي مي‌ توانند باعث بروز نشانه‌هايي از بيش فعالي شوند براي مثال : شكر، شكلات،‌ تخم مرغ،گندم ،‌ رنگ‌ها، طعم دهنده‌ها، ‌افزودني‌ها و ذرت. (در حال حاضر حذف اين مواد از برنامه غذايي كودكان آسان نيست زيرا به راحتي در دسترس كودكان است.)اگر اين مواد غذايي را تا 2 هفته حذف كنيم بعد از 2 هفته هر 2روز در ميان مي‌ توانيم به غذاي كودك هر كدام را اضافه كنيم. به‌وسيله حذف كردن اين مواد از برنامه غذايي و بازگرداندن آن بعد از مدتي مي‌ توانيد تشخيص دهيد كه آيا كودكان نشانه‌هايي از بيش فعالي دارند يا خير ؟
توصيه‌هاي تغذيه اي براي كودكان مبتلا به بيش فعالي
-رژيم كم شكر، پرهيز از خوردن قندهاي ساده و شيريني‌ها
- استفاده بيشتر از پروتئين‌ها مثل مرغ، تخم مرغ، گوشت قرمز
- حذف يا كاهش آلرژن‌هاي غذايي مثل: بادام زميني، تخم مرغ، شكلات، پنير، شكر، گندم، ‌سويا، گيلاس، آلبالو، توت فرنگي،كشمش، ‌نوشابه‌ها، هلو، آلو، پرتقال، بيسكويت، سيب، توت، گوجه فرنگي، خيار، آدامس، سس، آبليمو، كنسروها، مربا، ترشي، كمپوت‌ها، قهوه و چاي .
- درمان كمبودهاي تغذيه اي و استفاده از مكمل‌هاي غذايي
- حذف يا كاهش افزودني‌هاي خوراكي و رنگ‌هاي مصنوعي مثل : بادام بو داده ، ادويه‌هاي معطر ، آبنبات‌ها، كيك‌ها، دسرها، غلات صبحانه و نوشابه‌ها
- استفاده از منابع غذايي حاوي امگا- 3 مانند ماهي ،‌ روغن زيتون و گردو در برنامه غذايي روزانه
- استفاده از ميوه و سبزي تازه
- حذف غذاهاي سرخ شده
- محدوديت مصرف فرآورده‌هاي لبني
- حذف كاكائو، شكلات‌هاي حاوي قهوه ونسكافه،‌ نوشابه‌هاي رنگي، چيپس و پفك
- افزايش مصرف آب
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 754
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
یک روانشناس برخنداندن روزانه حداقل 10 دقیقه کودک برای پرورش خلاقیت تاکید کرد. ریشه شکل‎گیری خلاقیت، در تربیت فرزند است و تربیت فرزند سخت‏‎ترین کار است.
یک روانشناس برخنداندن روزانه حداقل 10 دقیقه کودک برای پرورش خلاقیت تاکید کرد.
ریشه شکل‎گیری خلاقیت، در تربیت فرزند است و تربیت فرزند سخت‏‎ترین کار است. کودکان اگر عزت نفس داشته باشند خلاقیت دارند و یکی از راه‎های افزایش عزت نفس وقت گذاشتن برای کودک است. به‌عنوان مثال برای پرورش گل‎های یک باغچه باید به آن رسیدگی کرد و وقت گذاشت.
"زهرا مقدم" گفت: بازی با کودک، کتاب خواندن برای او و نوازش آن از روش‎های پرورش عزت نفس و خلاقیت کودک است. اولیاء باید یاد بگیرند که به حرف‎های کودک گوش دهند البته باید توجه کنند که ادای گوش دادن را درنیاورند بلکه با احترام قائل شدن به او تمام حرف‎های او را به دقت گوش کنند و حتی اگر نیاز باشد کار خود را تعطیل نمایند.
این روانشناس افزود: کودک تا 7 سالگی محتاج به کمک است و نمی‎تواند کارهای ریز را به خوبی انجام دهد، پس اگر در این دوران کودک نتوانست کارهایش را به خوبی انجام دهد و به‌عنوان مثال غذای خود را زمین ریخت او را زیر سوال نبرید زیرا این عمل تلقینی برای کودک است که نمی‎تواند کارهای خود را انجام دهد.
وی خاطرنشان کرد: اولیاء به دنبال موقعیت‎های تشویقی برای کودکان خود باشند به عنوان مثال اگر کودک پازل ساده‎ای را توانست درست کند یک جایزه ساده به او بدهند و کودک خود را با کسی مقایسه نکنند. این موضوع نه تنها برای کودکان بلکه برای تمام افراد صادق است، زیرا هر کس منحصر بفرد است و استعداد آنها نباید با کسی مقایسه شود.
مقدم اظهار کرد: والدین برای کودکان خود لحظات خاطره‎انگیز درست کنند و روابط احساسی و عاطفی با آن داشته باشند. نوازش کودک توسط مادر به دوران کودکی محدود نمی‎شود و گاهی نیاز است مادران نوجوانان خود را نوازش نمایند.
وی تصریح کرد: در بسیاری از کلینیک‎‌های روانشناسی تختی برای نوازش در نظر گرفته شده است که مادر روی آن می‏‌خوابد و کودکی روی در روی مادر قرار می‎گیرد و کودک خود را نوازش می‎کند، زیرا نوازش در دوران کودکی یک عطش است و اولیاء باید به‌طور مرتب به دنبال موقعیت‎های نوازش کودک خود باشند.
این روانشناس یادآور شد: اولیاء بایدها و نبایدها را در ارتباط با کودک خود به حداقل برسانند، زیرا امر و نهی خلاقیت را می‎کشد و در پی اندیشیدن تمهیداتی در یک محیط بسیار امن کودک را آزاد بگذارند تا کارهای خود را انجام دهد و نگران این نباشند که کودک لباس خود را کثیف کند و یا با دست خود غذا بخورد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 729
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()