نوشته شده توسط : ali
تغذیه كودكان خود نگران هستند . این والدین از بى ‏میلى و كم غذا خوردن كودكان خود در رنج هستند و شكایت‏هاى مختلفى در این مورد دارند .
بیشتر پدر و مادرها درباره
تغذیه كودكان  خود نگران هستند . این والدین از بى ‏میلى و كم غذا خوردن كودكان خود در رنج هستند و شكایت‏هاى مختلفى در این مورد دارند . بى‏اشتهایى  یا بد غذایى كودك در هر شكلی ،مساله‏ مهمى است كه باید آن را جدى گرفت، چرا كه در نهایت‏ به سوء تغذیه منجر مى‏شود . باید بدانیم فقط گرسنگى نیست كه كودك را به سوى غذا مى‏كشاند و یا فقط سیر بودن موجب دورى و پرهیز از غذا نمى‏شود، بلكه عوامل گوناگونى، جدا از نیازهاى بدنى، موجب مى‏شود تا كودك غذا بخورد یا نخورد .

 
رفتار بزرگترها  در این مورد بسیار تعیین كننده است؛ براى مثال اگر كودكى صبحانه  خوردن با خانواده خود را دوست داشتنى و با اهمیت نبیند، هیچ میلى به یك صبحانه خوب پیدا نمى‏كند .

در بسیارى از خانواده‏هایى كه زنان شاغل هستند دیده شده كه مادر، كودك را با عجله بیدار مى‏كند، با عجله لباس او را مى‏پوشاند و به زور، یك لقمه خشك در دستش مى‏گذارد تا آن را به عنوان صبحانه بخورد . آیا به نظر شما، كسى مى‏تواند در یك محیط عصبى، شلوغ و با عجله غذا بخورد؟

غذا خوردن آن هم در ابتداى صبح، باید همراه با آرامش باشد . ایستاده غذا خوردن، با عجله لقمه‏اى را درست كردن، در حالى كه كارهاى مختلفى را انجام مى‏دهید، فضاى ناامنى را براى یك تغذیه مناسب به وجود مى‏آورد . در چنین حالتى، هیچ كودكى میل به خوردن صبحانه ندارد .

خانواده‏هایى كه مجبورند صبح زود از خانه خارج شوند و وقت كافى براى صبحانه خوردن در كنار كودك خود را ندارند، بهتر است ‏برنامه‏اى را تنظیم كنند كه بتوانند همه با هم و در حضور كودك صبحانه بخورند و از این وعده غذایى لذت ببرند .

براى سر حال بودن در صبح و داشتن وقت کافی برای صرف صبحانه می توان:

- شب‏ها زودتر خوابید.

- یك سرى كارها را از قبل انجام داد.

- زودتر بیدار شد تا كودك فرصت انجام كارهاى اولیه را داشته باشد .

در بعضى از خانواده‏هایى كه مادران شاغل نیستند، مشكل به شیوه دیگرى خودنمایى مى‏كند ؛ بعضى از مادران آن قدر دیر از خواب بیدار مى‏شوند كه مى‏توانند صبحانه و ناهار را همزمان بخورند . دیر بیدار شدن، كوفتگى، خستگى و بى‏حوصلگى، بى‏اشتهایى را به همراه دارد . از آن جا كه مادر بى‏میل است‏براى تهیه صبحانه مناسب تلاشى نمى‏كند، در نتیجه با همان بى‏حوصلگى چیزى را براى كودك خود آماده مى‏كند تا او بخورد . كودكى كه همراه مادر خود دیر بیدار شده است طبیعى است كه صبحانه و ناهار او یكى مى‏شود .

به كودك فرصت‏بدهید تا صبحانه‏اش را كامل بخورد . در چنین فضایى نه تنها كودكان، بلكه هر انسانى از خوردن صبحانه لذت مى‏برد و طبیعى است كه این رفتار به عنوان یك عادت غذایى مناسب در كودك باقى مى‏ماند .
غذاى نیم روز صبح ( میان وعده اول )

از آن جا كه معده كودكان كم حجم است و غذاى كمى در معده آنها جا مى‏گیرد ، فاصله‏ى بین غذا خوردن كودك نباید خیلى زیاد باشد . كودكان، بین صبحانه و ناهار احتیاج به یك میان وعده دارند . این غذاى نیمروزى مى‏تواند انواع میوه، خشكبار، نان و شیرینى‏هاى سبك باشد . خوردن غذا در این زمان براى كودكان بسیار مهم است .

همراهى مادر با كودك در خوردن غذا مهم است؛ یعنى مادر در كنار كودك بنشیند، با او حرف بزند و با هم این غذاى نیمروزى را بخورند . كودكان در خوردن صبحانه یا ناهار و یا شام احتیاج به همراهى و همدلى اطرافیان خود دارند و دوست دارند كه بزرگترهایشان در كنارشان باشند و آنها را همراهى كنند . اگر غذاى نیمروز نامناسب باشد، در ناهاِر كودك حتما تاثیر منفى مى‏گذارد . تنقلاتى مانند انواع شكلات ، آب نبات و حجم زیاد شیرینى موجب مى‏شود تا كودك سیرى كاذب پیدا كند و میلى به غذا نداشته باشد . استفاده از انواع
خشكبار  ، دانه‏ها ، مغزها و میوه‏ها به مراتب بهتر است .
ناهار كودك

ناهار كودك باید غذایى كامل با انواع مواد مغذى باشد . حداقل یك ساعت مانده به ناهار از دادن انواع تنقلات به كودك پرهیز شود. این تنقلات جلوى اشتهاى كودك را مى‏گیرد . به خصوص اینکه هرگز به کودک خود
هله و هوله  ندهید. قبل از ناهار، كودك را از غذا مطلع كنید و اگر در خانه است‏، حتما او را از نوع غذا و یا اینكه غذا در چه وضعیتى است ‏باخبر سازید . مى‏توانید از نیم ساعت مانده به غذا، كودك را ترغیب به غذا خوردن كنید و بگویید غذا به زودى آماده مى‏شود .
تجربه یك مادر

« من از صبح به كودكم مى‏گویم ، چه غذایى را مى‏خواهم درست كنم و گاهى با هم به نتیجه مى‏رسیم كه چه چیزى را درست كنم . در بعضى از مراحل او را تشویق مى‏كنم كه به من كمك كند . وقتى بوى غذا در آشپزخانه پیچید از او مى‏خواهم تا بو بكشد و همین مساله تبدیل به یك بازى براى ما مى‏شود . من با
رفتارهاى مختلف  نشان مى‏دهم كه غذا بسیار خوش رنگ، خوش‏عطر و خوش‏مزه است و سعى مى‏كنم با آب و تاب فراوان در مورد غذا حرف بزنم . حتما از او مى‏خواهم كه در چیدن سفره به من كمك كند و با هم سفره را براى غذا آماده مى‏كنیم . همیشه قبل از خوردن غذا مى‏گویم كه حالا ما بهترین و خوش مزه‏ترین غذاى دنیا را مى‏خوریم . »

شكى نیست وقتى مادر این گونه فضا را از نظر روانى آماده مى‏كند، كودك مشتاقانه از غذا استقبال خواهد كرد. كودكى كه در چنین محیطى غذا مى‏خورد، دیدگاه خوبى به غذا دارد و از خوردن آن لذت مى‏برد .
شور و شوق در غذا خوردن

یكى از عوامل مهمى كه موجب مى‏شود تا كودك غذاى خود را با میل و كامل بخورد، شور و شوق والدین و اطرافیان كودك است . هر چه این شور و شوق زیادتر باشد، كودك میل بیشترى به غذا پیدا مى‏كند . مادرى كه در رژیم است، پدرى كه بعضى از غذاها را مى‏خورد، و برخى را نمى‏خورد و از غذاها ایراد مى‏گیرد، موجب مى‏شود تا كودك نگرش مناسبى به غذا پیدا نكند .

خوردن قسمت‏هاى خاصى از یك ماده غذایى، زیر و رو كردن غذا، جست‏ وجو در ظرف غذا، همه و همه رفتارهاى ناپسندى است كه كودك از پدر، مادر و مراقبین خود مى‏آموزد . این رفتارها در نهایت موجب مى‏شود كه لذت غذا خوردن در جمع خانواده كم شود و در نهایت كودك نیز با بى‏میلى به غذا خوردن خود ادامه دهد . مادر، پدر و مراقبین كودك باید با رفتارهاى خود نشان بدهند كه همه غذاها لذیذ، مهم و ارزشمند هستند .
نظم در غذا خوردن

نظم در خوردن غذا بسیار مهم است و هم غذا خوردن مى‏تواند به نظم كودكان كمك كند و هم نظم مى‏تواند میزان میل كودكان را براى خوردن افزایش دهد . زمان هر وعده از غذا باید ثابت و مشخص باشد . این درست نیست كه یك بار كودك را ساعت 6 بیدار كرد و به او صبحانه داد، روز بعد ساعت 10 و روز دیگر ساعت 8 صبح . باید یك زمان مشخص را براى هر وعده غذایى در نظر گرفت . این نظم كمك مى‏كند تا معده كودك براى خوردن غذا ، به طور منظم عمل نماید . نامنظم بودن ساعت‏هاى هر وعده غذا ، به بى‏اشتهایى كودك منجر مى‏شود .
تنوع غذایى

تنوع مواد غذایى جدا از این كه نیازهاى مختلف جسمانى كودك را تامین مى‏كند،
بى‏اشتهایى  او را هم رفع مى‏كند . هر روز مى‏توان مواد صبحانه، ناهار و یا شام را تغییر داد . این كه هر روز صبح كودك شیر  و نان بخورد، طبیعى است كه موجب بى‏اشتهایى او مى‏شود . براى مثال مى‏توان یك روز كره، روز دیگر پنیر و در روزهاى دیگر، تخم‏مرغ  ، آب‏میوه، عسل  و . . . در صبحانه كودك گذاشت . البته دادن عسل به کودک زیر یک سال ممنوع است.

بعضى از پدرها و مادرها چون خودشان به عنوان مثال
هویج  و یا كدو دوست ندارند، این مواد را به كودكان نیز نمى‏دهند . انواع سبزى‏ها براى كودك مفید است و از همه آن‏ها مى‏توان در غذاهاى مختلف استفاده كرد .

به دلایل مختلف، گروهى از كودكان بعضى از مواد غذایى را دوست ندارند . ممكن است كودكى سیب‏زمینى، هویج و یا لوبیا را دوست نداشته باشد . مراقب كودك باید دقت كند كه آیا این دوست نداشتن یك عادت غلط است ‏یا واقعا میل به خوردن آن ندارد . اگر پس از بررسى‏هاى دقیق متوجه شدید كه كودك یك ماده غذایى مثلا سیب‏زمینى را دوست ندارد، بهتر است از دادن آن ماده غذایى براى مدتى صرف نظر كنید و كودك را مجبور به خوردن آن نكنید . براى مثال كودكانى كه از برنج زیاد استفاده مى‏كنند، بدنشان كمتر به سیب‏زمینى پخته نیاز پیدا مى‏كند . یا كودكانى كه زیاد گوشت مى‏خورند كمتر از لوبیا استقبال مى‏كنند . در حقیقت نیاز آن ماده غذایى به شكل دیگرى تامین مى‏شود .
بى‏اشتهایى روانى

بخش بزرگى از بى‏اشتهایى كودكان بیشتر جنبه روانى دارد . معمولا كودكانى كه با یكى از اعضاى خانواده خود مشكل دارند، به غذا بى‏میل مى‏شوند . كودكانى كه پدر و مادر مستبد دارند و یا از طرف اعضاى خانواده خود اذیت مى‏شوند بى‏اشتها مى‏شوند . بعضى وقت‏ها نیز كودك از طریق ابراز بى‏میلى و یا غذا نخوردن قصد دارد نظر دیگران را به خود جلب كند . در این حالت مراقب كودك باید دقت كند و به شكل‏هاى مختلف به نیازهاى كودك توجه نماید . بسیار غم‏انگیز است كه كودك بخواهد از طریق غذا نخوردن جلب توجه كند .
تجربه یك مربى

یكى از كودكان كلاسَم به نام "على‏" كه بسیار خوب غذا مى‏خورد، بعد از مدتى دچار نوعى بى‏اشتهایى شد . در صدد بر آمدم تا علت این مشكل را بفهمم. بعد از مدتى توجه و جست ‏وجو در رفتار خانواده او، متوجه شدم كه برادر كوچك على به تازگى به حرف آمده است و حرف‏هاى جالب و بامزه مى‏زند و در خانواده مرتب مورد توجه و تایید است و على مدتى است كه سعى مى‏كند با تكرار حرف‏هاى برادرش توجه خانواده را به خودش جلب كند، اما بزرگ‏ترها او را دعوا می کنند كه چرا مسخره‏بازى در مى‏آورد . على چندین بار به شیوه‏هاى مختلف سعى كرده كه با حرف‏ها و كارهایش توجه خانواده را جلب كند، ولى هیچ نوع موفقیتى به دست نیاورده است . تا این كه از طریق بى‏غذایى و بد غذایى با موفقیت توجه خانواده را به خود جلب كرده است . بخش دیگرى از بى‏اشتهایى روانى كاملا ناخود آگاه است؛ یعنى رفتارهاى خشن و تند پدر، مادر و مربى آن قدر آزار دهنده است كه كودك به نوعى سعى مى‏كند تحت هر شرایطى از بودن در كنار این افراد پرهیز كند و چون در زمان غذا خوردن این نزدیكى بیشتر مى‏شود، كودك سعى مى‏كند كه كمتر سر سفره حاضر شود و اگر با اصرار والدین حاضر شود با خوردن اندكى غذا، فورى از سر سفره بلند می شود تا خود را از این موقعیت آزار دهنده نجات ‏دهد .
كلام آخر

غذا خوردن یكى از نیازهاى اساسى كودكان است كه باید به آن اهمیت دهید تا دچار ضعف جسمى و روحى نشوند و همیشه شاداب باقی بمانند .
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 743
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
از این رو اگر فرزند شما به سرماخوردگی مبتلا شد، از دارودادن خودسرانه به وی جداً خودداری کنید زیرا در غیر این صورت او در آینده مستعد ابتلا به انواع عفونت ها می شود.
از این رو اگر فرزند شما به سرماخوردگی مبتلا شد، از دارودادن خودسرانه به وی جداً خودداری کنید زیرا در غیر این صورت او در آینده مستعد ابتلا به انواع عفونت ها می شود.

راهکارهایی برای کاهش علایم سرماخوردگی در کودکان وجود دارد که به آن اشاره می کنیم.

*اگر کودک دچار علایمی مانند سرفه شدید یا تب است او را از رفتن به مدرسه منع کنید تا بیماری او به کودکان دیگر سرایت نکند و از طرفی کودکتان فرصت استراحت پیدا کند. استراحت در بهبودی وی بسیار موثر است.

*آب بیشتری به کودک بدهید تا از کمبود آب در بدن وی پیشگیری شود. به کودک آب، آب میوه و مایعات رقیق دیگر که سنگین نیست اما آب بدن وی را تامین می کند، بدهید.

*اگر کودک گلودرد دارد یا سرفه می کند، با حمام آب داغ و خوردن سوپ این علایم کاهش می یابد.

*برای دفع خلط گلو و بینی حمام ولرم مناسب است. استفاده از دستگاه مرطوب کننده در اتاق خواب بیمار گلودرد را تسکین می دهد و گرفتگی بینی را برطرف می کند.

*تخلیه بینی و سرفه کردن برای دفع خلط مناسب است. اگر کودک برای تخلیه بینی کوچک است از پوار یا دستگاه مکش استفاده کنید. اگر برای سرفه کردن به کمک نیاز دارد، او را روی پاهای خود بنشانید، کمی به جلو خم کنید و به آرامی به پشت او ضربه بزنید.

*از داروهای مسکن برای کاهش دادن تب و گلودرد و سرفه استفاده کنید. به کودکی که استفراغ می کند یا دچار کمبود آب شده است، ایبوپروفن ندهید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 687
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
در محیط خانه و اجتماع برجسته ترین نقش مادر نقش تربیتی است. اهمیت این نقش از آن جا روشن می شود که کودک نخستین بار در آغوش مادر قرار می گیرد و آداب و رسوم اجتماعی را از او می آموزد.
در محیط خانه و اجتماع برجسته ترین نقش مادر نقش تربیتی است. اهمیت این نقش از آن جا روشن می شود که کودک نخستین بار در آغوش مادر قرار می گیرد و آداب و رسوم اجتماعی را از او می آموزد. کودک از دامن مادر یاد می گیرد که چگونه با دیگران رفتار نماید و چگونه با آنان برخورد داشته باشد. چگونگی رفتار مادر با کودک در شکل دهی ساختار شخصیتی او تأثیری چشم گیر دارد. از این رو، کارشناسان مسائل تربیتی بر نقش مادر در تربیت فرزند همواره تأکید داشته و دارند.
الف) تربیت جسمانی:
وجود فرزند در روایات به «گل» تشبیه شده است. پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «الولد الصالح ریحانة من ریاحین الجنّة»؛ «فرزند صالح گلی است از گل های بهشت.» وجه تشبیه فرزند به گل این است که فرزند در سال های نخست زندگی، مخصوصا نوزادی از نظر ظاهری و جسمانی همانند گلِ بهاری، جسمی دارد بس لطیف و نازک و روحی دارد با عاطفه و طراوت که نیاز شدیدی به حفظ و نگه داری دارد و اگر از او مواظبت نشود هر لحظه ممکن است لطافت و جذابیت خود را از دست داده به پژمردگی و زردی بگراید. همان گونه که در جهان متمدن امروز شاهد از بین رفتن بسیاری از کودکانی هستیم که بر اثر بی توجهی والدین و نرسیدن به آن ها، رشد کمّی و کیفی خود را از دست داده، دچار نارسایی جسمی و روانی می شوند. از این رو، هم از نظر وجدان و شرع و هم بر اساس عرف مردم، توجه جدی به تربیت فرزند و تأمین نیازهای او در این شرایط حساس ضروری می نماید.
تنها کسی که در دوره کودکی می تواند به نیازهای جسمی و روحی کودک به صورت مناسب پاسخ دهد، مادر است؛ چرا که مادر از هر کس دیگری آشناتر به شرائط زیستی و روانی کودک است و اوست که با مهر و رأفت و محبت می تواند از او حفاظت کند و از آلودگی ها و نا پاکی ها شست و شو دهد و به رفع احتیاجاتش بپردازد. مادر با دست خود کودک را نوازش می دهد و با یک زمزمه و لالایی خواندن طفل را به خواب می برد. تر و خشک کردن بچه در سال های اول زندگی کاری است بس مشکل و طاقت فرسا که تنها با مهر مادری امکان پذیر خواهد بود.
تربیت جسمانی کودک از دیگر ابعاد تربیت اهمیت کمتری ندارد، و به همین دلیل گفته شده عقل سالم در بدن سالم است. اگر بدن انسان سلامت نداشته باشد و جسم رشد کافی نکند، فرد به لحاظ روحی و روانی، آدم سالم و نرمالی نخواهد بود. نقش مادر در تربیت جسمی و ظاهری کودک بر کسی پوشیده نیست و مادران باید در زمینه رشد جسمانی فرزند بسیار حساس بوده و شرایط لازم را فراهم آورند.
ب) تربیت دینی:
تربیت دینی از نظر اسلام و قرآن از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است و از آغاز زندگی فرزند باید بدان توجه کرد. نقش مادر در پرورش دینی و مذهبی فرزند روشن است. مادر هم پیش از تولد می تواند ایفای نقش کند و هم پس از آن در دوره های کودکی، نوجوانی و جوانی. چون هدف از این نوشتار بررسی نقش مادر در تربیت دینی فرزند در این دوره هاست، به تفصیل به این بحث خواهیم پرداخت.
ج) تربیت عاطفی:
مادر به لحاظ روانی - عاطفی سرشار از مهر و محبت و صفا و صمیمیت است. چون ساختار وجودی مادر به گونه ای آفریده شده که قدرت جذب و انجذاب فوق العاده ای دارد و در ابراز احساسات و عواطف از توان بالایی برخوردار است. قدرت گیرایی مادران در سطح بسیار عالی قرار دارد که اگر درست استفاده شود در ایجاد پیوند خانوادگی و چگونگی شکل گیری روابط اجتماعی و تربیت اولاد نقش سازنده ای خواهند داشت. مادر می تواند با رعایت اصول و قوانین اسلامی در سامان دهی امور خانواده و پرورش فرزند نقش مهمی ایفا نماید؛ چرا که ویژگی عاطفی زنان بستر مناسبی است برای ایفای نقش مادری و تربیت اولاد و مهم ترین نقشی که از یک مادر انتظار می رود چیزی جز نقش تربیتی او نمی تواند باشد. یکی از جنبه های مهم نقش تربیتی مادر، نقش وی در پرورش عواطف فرزند است که آثار آن در اعمال و رفتار وی به زودی نمایان می گردد.
اسلام، ویژگی عاطفی - روانی مادران را مورد توجه خاص قرار داده و برای این جنبه از ابعاد وجودی آنان اهمیت فراوان قائل شده است. رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمود: خداوند به زنان و مادران مهربان تر از مردان است. این توجه ویژه خداوند به عواطف مادران، مسئولیت آنان را در برابر فرزندان شان نیز زیادتر می کند؛ چه این که ایشان باید فرزند را با تعادل عاطفی پرورش دهند و این حالت را در آن ها تثبیت و حفظ نمایند. بی مهری مادر مهم ترین عامل از بین بردن تعادل عاطفی فرزند است و چه بسا موجب افسردگی و پریشانی وی می گردد.
د) تربیت اخلاقی:
نقش مادر در تربیت اخلاقی فرزند بر همگان روشن است و چندان نیازی به تبیین ندارد؛ چرا که مادر الگوی رفتاری و اخلاقی برای فرزند است، هر کار ریز و درشتی که انجام دهد در منش و نحوه رفتار او با دیگران تأثیر می گذارد. مادر با رفتار الگویی خود انسان می پروراند، فرزند را از عالم نا پاکی ها، حسدها، کینه ها و رذائل اخلاقی دور می سازد و در دلش مهر و صفا و خیر اندیشی نسبت به همنوعان پدید می آورد. مادر، سرچشمه فضیلت ها و خوبی هاست، او در محیط خانه می تواند درس تقوا و خداترسی به فرزند دهد و از کودکی ضعیف و ناتوان شخصیت بزرگ علمی و اخلاقی بسازد و تحویل جامعه دهد.
در مقابل اگر مادر به وظیفه خویش عمل نکند و در برابر چشمان کودک دست به رفتارهای نامناسب و ناشایست بزند، طبیعی است که کودک از او تبعیت می کند و در نتیجه پست و منحرف تربیت خواهد شد. امام خمینی «ره» در این زمینه می فرماید: «مادرِ خوب بچه خوب تربیت می کند و خدای نخواسته اگر مادر منحرف باشد، بچه از همان دامن مادر منحرف بیرون می آید و چون بچه ها آن علاقه ای که به مادر دارند به هیچ کس ندارند و در دامن مادر که هستند تمام چیزهایی که دارند، آرزوهایی که دارند خلاصه می شود در مادر و همه چیز را در مادر می بینند.»
ه) تربیت عقلانی:
عقل از ابعاد مهم وجود انسان است که اگر شکوفا گردد، توان آن را دارد که خوب را از بد و خیر را از شر تشخیص دهد و صاحبش را به سعادت و خوش بختی برساند. تربیت این بخش از نیروی درونی انسان وظیفه اولیا و مربیان است که باید بدان توجه کنند و در درجه اول اهمیت قرار دهند. انبیاء الهی همه برای تربیت عقلانی آمدند و در این مسیر حرکت کردند و تا آن جا که توانستند به وظیفه شان عمل نمودند. امام علی (علیه السلام) در خطبه اول نهج البلاغه می فرماید: «و یثیروا لهم دفاینً العقول»؛ «خداوند پیامبران خود را پی در پی اعزام کرد تا توانمندی های پنهان عقل ها را آشکار سازند.»
از کلام حضرت چنین بر می آید که عمده هدف انبیاء تربیت عقلانی بشر بوده است. همان گونه که خداوند در قرآن کریم مکرر به این مسئله اشاره فرموده و تربیت عقلانی را در آیات متعدد مورد تأکید قرار داده است. «کذلک یبین الله لکم آیاته لعلّکم تعقلون»؛ «این چنین، خداوند آیات خود را برای شما شرح می دهد، شاید اندیشه کنید.» ماده «عقل» به هیئت های مختلف در قرآن کریم به کار رفته و در همه آن ها به تفکر و اندیشه ورزی انسان تأکید و مواد تعقل نیز ذکر شده است. در آیه یاد شده آیات الهی متعلَّق تأمل و تفکر بیان شده که به دو بخش انفسی و آفاقی تقسیم می گردد. هر یک از این آیات خداوند زمینه مناسبی برای عقل ورزی و تدبر و تفکر می باشد.
مادران، در تربیت عقلانی فرزندان شان نقشی بسزا دارند. آن چه مهم است، شیوه اجرای فرایند تربیت عقلانی است که باید مورد توجه مادران قرار گیرد. اتخاذ روش مناسب در شکوفا سازی نیروی اندیشه و تعقل فرزندان بسیار اثر گذار می باشد. پرسش و پاسخ، طرح مسابقات همراه با تشویق، تفریح و گردش و بازدید از باغ و بوستان و گل ها و شکوفه های رنگارنگ و توجه دادن فرزندان به آفریدگار جهان از روش های مؤثر در پرورش عقل و اندیشه آنان است.
و) تربیت جنسی:
تربیت جنسی عبارت است از فراهم آوردن زمینه رشد متناسب غریزه جنسی همراه با رشد دیگر جنبه های جسمی و معنوی انسان و نیز پیشگیری از انحرافات و لغزش های مربوط به آن. طبیعی است که پرورش درست فرد در حیطه گرایش های جنسی مستلزم آموزش و ارائه اطلاعات کافی در این زمینه می باشد. چون رفتار جنسی انسان مبتنی بر آگاهی ها و نگرش هایی است که وی در حوزه رفتاری مربوطه دارد، بر این اساس مربیان باید شرایط فردی و اجتماعی را به گونه ای فراهم آورند که ضمن رشد و نمو متعادل و طبیعی امیال جنسی بر معلومات متربی در این مورد افزوده گردد و او به انتخاب خود از خطاهای جنسی اجتناب نماید.
از آن جا که حیات جنسی انسان از بدو تولد شروع می شود و به تدریج رشد و نمو پیدا می کند و کم کم خود را نشان می دهد، مادر می تواند نقش مؤثری در این زمینه ایفا کند و روش هایی را در تربیت فرزند به کار گیرد که رشد جنسی وی به صورت طبیعی و توأم با افزایش شناخت دینی و اخلاقی باشد.
وظیفه مادر نسبت به تربیت فرزند، به ویژه تربیت جنسی او بسیار سنگین است؛ چرا که از کودکی اگر مواظبت های جنسی و آموزش هایی در مورد آن داده نشود، ممکن است با فرا رسیدن دوران بلوغ کار از کار بگذرد و توصیه های تربیتی دیگر اثری بر او نداشته باشد. مادر از همان آغاز باید به این امر توجه داشته باشد و فضای خانه را به گونه ای آماده سازد که کم ترین نشانه ای از تحریکات جنسی در آن مشاهده نگردد.
البته در قدم اول باید رفتار مادر کاملاً حساب شده باشد و بدون لباس، به صورت نیمه عریان در برابر پسری که به سن بلوغ نزدیک است ظاهر نشود. هم چنین اتاق خواب پسران و دختران تا جایی که امکان دارد از هم جدا و یا حداقل در یک بستر نباشد. روشن است که مادر در این مسائل نقش اساسی دارد.
ز) تربیت سیاسی:
تربیت سیاسی تربیت مهمی است که در تحقق هدف های مادی و معنوی جامعه نقش اساسی دارد. هر ملتی بر اساس اصول و معیارهای مورد قبول خود، از زندگی، یک سلسله هدف هایی در نظر می گیرد و در تحقق آن ها می کوشد. اما دست یابی به این اهداف، تأمین نیازها و پیشرفت جامعه در همه ابعاد، مستلزم وجود فرهنگ سیاسی قدرتمندی است که متناسب با اوضاع و احوال سیاسی - اجتماعی روز باشد. وجود چنین فرهنگی مبتنی بر اندیشه های دینی، در میان نسل جوان جامعه از اهمیت خاصی برخوردار است. از این روست که تربیت سیاسی برای آگاه ساختن مردم، به ویژه جوانان و نوجوانان، از مسائل سیاسی، اجتماعی و اندیشه های اساسی نظام حاکم ضرورت دارد؛ زیرا تربیت سیاسی فرایندی است که طبقات گوناگون جامعه را با معیارها و اصول بنیادین حکومت آشنا ساخته، فعالیت های سیاسی و اجتماعی را چنان به هم نزدیک می سازد که هیچ گونه اصطکاک و برخوردی بحران زا روی ندهد.
تربیت سیاسی فرایندی است فراگیر که زمان و مکان معین ندارد و در هر محیط و شرایطی قابل اجراست. شاید مناسب ترین مکان آموزش و پرورش نیروهای سیاسی همان فضای خانه های کوچک و محقر مردم باشد که سیاست مداران بزرگ از آن جا بیرون می آیند و تحولی در جامعه ایجاد می کنند.
اگر تاریخ زندگی رهبران و شخصیت های بزرگ دنیا را در گذشته و حال مطالعه کنیم، خواهیم یافت که اغلب آن ها از همین خانه های به ظاهر محقر ظهور کرده اند، نه از خانه های ثروتمندان که نقش مادران در تربیت چنین افرادی جای تردید ندارد.
امام خمینی «ره» می فرماید: «یک مادر ممکن است یک بچه را خوب تربیت کند و آن بچه یک امت را نجات بدهد و ممکن است بد تربیت کند و آن بچه موجب هلاکت یک امت بشود». این کلام امام دلیل روشنی بر اهمیت نقش مادران در شکل دادن اندیشه های سیاسی فرزندان است. همان گونه که خود ایشان نیز از خانواده مؤمن و طبقه متوسط جامعه ظهور کرد و معادلات سیاسی و نظامی جهان را به هم ریخت.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 896
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
خانم اسدی می پرسد:"دختر من از خوردن سبزیجات اجتناب می کند. چگونه می توانم مطمئن شوم او به اندازه ی کافی مواد مغذی دریافت می کند؟"
چگونه می توانم فرزندم را به خوردن سبزیجات علاقه مند کنم؟
خانم اسدی می پرسد:"دختر من از خوردن سبزیجات اجتناب می کند. چگونه می توانم مطمئن شوم او به اندازه ی کافی مواد مغذی دریافت می کند؟"
برای ساخت یک الگوی خوب، از خودتان شروع کنید و یک رژیم مغذی و پر از سبزیجات و میوه ها را برای خود مهیا کنید. بعضی از سبزیجات مانند هویج و یا کدوی سبز را خرد کنید و داخل غذاها، کلوچه ها، پنکیک ها و یا سوس های خانگی بریزید. سبزیجات را با چیزهایی که فرزندتان می پسندد تزیین کنید. مثلا به کلم بروکلی پنیر بزنید و یا کرفس را با کره ی بادام زمینی سرو کنید.
بعضی مواقع تنها کافی است کمی سرگرمی را چاشنی کارتان کنید. بشقابی را پر از سبزیجات کوچک کنید(مانند هویج های ریز و یا گوجه فرنگی های کوچک) و یا با آنها صورتک بسازید. از نخود فرنگی به جای چشم، هویج به جای بینی و جوانه های گندم به جای موها استفاده کنید. فقط مطمئن شوید که تکه ها زیاد بزرگ نباشند.
اگر در مورد تغذیه فرزندتان نگرانید با دکتر او و یا یک متخصص تغذیه مشورت کنید.

فرزندم سوء تغذیه دارد. چه کنم؟
آقای احمدی می پرسد:"دیروز شنیدم دخترم از وزنش شکایت می کند و می گوید که چاق شده. او از میز غذا دوری می کند و مدام می گوید که گرسنه نیست. من ناراحتم که او ازاین سن شروع به شکایت از وزنش کرده و نگرانم که سوء تغذیه بگیرد. چگونه می توانم بفهمم که مشکل کجاست و این که برای بهبود او چه باید بکنم؟"
نگرانی در مورد شکل ظاهری و کمی خجالتی بودن در مورد وزن، برای نوجوانان امری طبیعی است. در طول بلوغ، بدن آنها شروع به تغییرات شدید می کند و آنها با فشار های اجتماعی زیادی از طرف  دوستان و پیدا کردن جایگاه خود ، دست و پنجه نرم می کنند. ولی اگر این نگرانی ها تبدیل به وسواس شوند و در رفتار های شخص تاثیر بد بگذارند و تصور ذهنی آنها را از بدن خود وغذاها منفی کنند، سوء تغذیه پیش می آید.
کسانی که دست به کارهایی برای کاهش وزن می زنند که به آنها آسیب های روحی و جسمی وارد می کند، مشکل دارند. دیگر نشانه های این اختلال غذایی عبارتند از لاغر شدن، ترس از چاقی، بازی با غذا به جای خوردن آن، ورزش کردن های شدید و غیر منطقی، کاهش مدت زمان قاعدگی و صحبت مدام از وزن. بعضی از این افراد حتی با نوشیدن الکل زیاد خود را وادار به استفراغ می کنند و یا از ملین ها استفاده می کنند.
اگر نگرانید که دخترتان از سوء تغذیه رنج می برد، ضروری است که هر چه سریع تر به او کمک کنید. به او بفهمانید که رفتارهایش شما را نگران کرده است. اختلال در خورد و خوراک، می تواند بسیار خطرناک باشد و سلامت فرزندتان را در اعضای مختلف بدن ، به خطر بیاندازد.

آیا خوردن آب میوه ی زیاد باعث بدرنگی دندان ها می شود؟
خانم کاظمیان می پرسد:" پسر من زیاد اهل شکلات نیست ولی روزانه مقدار زیادی آب میوه مصرف می کند. دندان های جلویی او در حال زرد شدن هستند. آیا همین آب میوه باعث این مشکل شده است؟"
بله، مصرف آب میوه می تواند رنگ دندان ها را خراب کند. مطالعات نشان می دهند که شکر داخل آب میوه ها باعث خوردگی مینای دندان ها می شود؛ مخصوصا زمانی که به کودکان اجازه داده می شود به صورت پشت سر هم از بطری ها و یا پاکت های آب میوه در طول روز استفاده کنند.
پوسیدگی وقتی رخ می دهد که این مواد لای دندان ها برای مدت های طولانی می مانند. کودکانی که هنگام خواب شیر می خورند نیز به این نوع پوسیدگی دچار می شوند.
بهترین کار این است که مصرف این گونه نوشیدنی های شکر دار را محدود کنیم و نگذاریم آنها بطری در دست بخوابند. ایده آل آن است که کودکان را پس از یک سالگی به نزد دندان پزشک  جهت معاینه ، ببریم.

چگونه می توانم عادت های غذایی فرزندم را بهبود بخشم؟
خانم حقیقی می پرسد:"من می خواهم عادت های ناسالم غذایی دخترم را تغییر دهم. ولی میترسم با ممنوع کردنم هله هوله های پرچرب و غذاهای پر کالری، دخترم را به سمت سوء تغذیه سوق دهم. می خواهم که او در سلامت کامل باشد ولی از طرفی هم نمی خواهم او احساس بدی نسبت به خود پیدا کند. چگونه با این مسئله کنار بیایم؟"
مهمترین چیز در ایجاد عادت های جدید رعایت تعادل است. به دخترتان آموزش دهید در بیشتر مواقع از غذاهای سالم استفاده کند و خوردن هله هوله های چاق کننده را برای مناسبت های خاص نگهدارد. نباید در این مناسبت ها به او سخت بگیرید، وگرنه اوضاع بدتر هم می شود!
عادت های سالم را با تشکیل وعده های خانوادگی و پر کردن یخجال با غذاهای مغذی و متنوع تشویق کنید. سه وعده غذایی را حتما داشته باشبد و عصرانه ها و میان وعده های مفید نیز فراموش نشود. به تقویت اعتماد به نفس دخترتان کمک کنید. از او تعریف کنید و تشویقش کنید از خود ونگرانی هایش برایتان صحبت کند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 957
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
شما در طول روز وقت زیادی را با کوچولوی خود می‌گذرانید. به خصوص روزهایی که او هنوز راه نمی‌رود و بیشتر اوقات در آغوش شماست.
شما در طول روز وقت زیادی را با کوچولوی خود می‌گذرانید. به خصوص روزهایی که او هنوز راه نمی‌رود و بیشتر اوقات در آغوش شماست. در واقع شما او را بغل می‌کنید تا احساس راحتی کند، تا او را از نقطه‌ای به نقطه‌ای دیگر ببرید و مهم‌تر از همه این‌ها این‌که شما و او به هم نزدیک باشید و از با هم بودن لذت ببرید. این بغل کردن در حقیقت راهی است برای اینکه شما و همسرتان علاقه خود را به فرزند کوچولوی خود ابراز کنید و شاید به نوعی خودتان را به یکدیگر زنجیر کنید.

در عین حال باید اجازه بدهید دیگران هم فرزند کوچولوی شما را در آغوش بگیرند. این دیگران شامل مادربزرگ، خاله و عمه، دایی و عمو و دوستان و نزدیکانتان هستند. اجازه بدهید همه آن‌ها هم فرزند شما را در آغوش بگیرند تا کوچولوی شما همه دوستان و نزدیکانش را بشناسد. این وسط فقط یک مسئله حائز اهمیت است، آن هم این‌که چطور با یک بغل معمولی همه عشق و احساس‌تان را و البته امنیت را به فرزند خود هدیه بدهید.
به هوش باشید!
بغل کردن نوزاد کوچولوی‌تان در عین حال که می‌تواند لذت‌بخش‌ترین اتفاق زندگی‌تان باشد، اگر صحیح نباشد ممکن است برای او دردسر ایجاد کند. شاید به نظرتان عجیب بیاید اما در آغوش گرفتن هم اصولی دارد که باید رعایت شود تا فرزند شما چه به لحاظ روحی و چه به لحاظ جسمی احساس امنیت کند. برای همین است که باید هوشیار باشید درباره روش‌های درست بغل کردن نوزاد خود بیشتر بدانید.
زنگ خطر
عدم تقارن یا چرخش سر حالتی است که سر کودک در آن طوری رشد می‌کند که قسمت بی‌حرکت آن به شکل تخت یا به زبان ساده‌تر زیادی صاف درآید. به عنوان مثال اگر بچه همیشه یا بیشتر اوقات به پشت دراز بکشد ممکن است پشت سر او صاف شود. اگر به پهلو دراز بکشد ممکن است کنار سرش شکل صاف‌تری پیدا کند. بنابراین بغل کردن بچه و حرکت دادن او و البته حرکت کردن سر او از جمله الزاماتی است که باید حتما انجام شود.

در واقع مشکلاتی که پیش‌تر ذکر شد در صورتی به وجود می‌آید که بچه تمام شب‌ها یا بیشتر اوقات در یک حالت به خصوص روی تخت خود قرار بگیرد. برای جلوگیری از چنین حالتی باید بچه را در شکل‌های مختلف بغل کنید تا باعث گردش و حرکت سر او شوید. اگر هم چنین مشکلی برای کودک شما پیش آمد با مراجعه به پزشک می‌توانید این ماجرا را حل کنید.

 برقراری ارتباط صورت به صورت
باید این نکته را بدانید که نوزاد شما در چند ماه ابتدایی تولدش چقدر به آغوش شما آن هم درست در شرایطی که صورت به صورت شماست و چشم‌هایش را به چشم‌های شما دوخته احتیاج دارد. او به این نوع در آغوش گرفتن احتیاج دارد چون کمکش می‌کند تنفس خود را منظم کند. گرمای بدن شما را احساس کند، صورت‌تان را از نزدیک ببیند و صدای ضربان قلبتان را بشنود. بچه از این نوع در آغوش گرفتن به شدت احساس امنیت می‌کند.


چطور نوزاد خود را بغل کنید
به محض این‌که نوزادی متولد می‌شود انگار که مادر او به طور طبیعی می‌داند چطور باید فرزند خود را در آغوش بگیرد. با کدام دستش بچه را بغل کند و با چه دستی از کدام قسمت از بدن او محافظت کند. گاهی اوقات بچه را با یک دست بغل می‌کنید تا دست دیگرتان برای بقیه کار‌ها آزاد باشد. گاهی طوری او را در آغوش می‌گیرید که ابعاد دیدش وسیع است و می‌تواند سرش را به هر طرف که می‌خواهد بچرخاند. بعضی وقت‌ها هم طوری بغلش می‌کنید که فقط می‌تواند روی یک نقطه به خصوص دید واضحی داشته باشد. با این حال در آغوش گرفتن نوزاد باید‌ها و نباید‌ها و البته انواعی دارد که در این مطلب به برخی از آن‌ها اشاره می‌شود:


1. هرگز بچه را طوری بغل نکنید که دو دستان شما روی شکمش قرار بگیرد طوری که پا‌هایش آزاد باشد و به روبه‌رو دید داشته باشد. در واقع شما بچه را از شکم بغل کرده‌اید و دستان‌تان را دور شکمش حلقه کرده‌اید؛ کاری که باعث می‌شود ناخودآگاه فشار زیادی به شکم و معده نوزاد شما بیاید و در بلند مدت برایش دردسرساز شود. پس از چنین روشی بپرهیزید.


2. به منظور آرامش بخشیدن به نوزادتان راه خاصی برای بغل کردن او وجود دارد. در این روش باید از دست مسلط خود استفاده کنید. سر نوزاد باید کف دست مسلط شما قرار بگیرد و بقیه بدن او روی ساعد و بازوی‌تان باشد و حتی‌الامکان به بدن شما نزدیک شود. برای محافظت هر چه بیشتر از نوزادتان دست دیگر را روی بدن او حائل کنید تا در صورت نیاز از آن دست هم برای نگهداری بچه استفاده کنید.


3. در آغوش گرفتن گهواره‌ای برای مواقعی مناسب است که شما می‌خواهید فرزندتان را شیر بدهید. در این روش سر نوزاد شما باید روی بازوی‌تان قرار بگیرد. ساعد‌‌ همان دست‌تان باید زیر بدن نوزاد قرار بگیرد. در عین حال باید پشت باسن فرزند خود را با کف دست نگه دارید تا کوچولوی شما در شرایط امن شیر بخورد.


4. دست مسلط خود را به حالت صندلی زیر باسن بچه قرار بدهید طوری که نوزاد روی دست شما بنشیند. دست دیگر را دور بدن نوزاد حلقه کنید بدون اینکه هیچ فشاری به بدن او بیاید و فقط جنبه محافظت داشته باشد. به این ترتیب نوزاد شما به فضای روبه‌رویش کاملا مسلط است و دید کافی دارد. البته این نوع بغل کردن برای بچه‌های بزرگ‌تر مناسب است که می‌توانند سر و گردن خود را کنترل کنند.


5. اگر نوزادتان گریه می‌کند و نق می‌زند با یک نوع خاص از بغل کردن می‌توانید او را آرام کنید. در این روش باید سر نوزاد را روی شانه‌تان بگذارید تا بچه به حالت خمیده در آغوش شما قرار بگیرد. در این حال با یک دست قسمت پایینی بدن او را نگه دارید و با کف دست دیگر از سر او محافظت کنید.


6. اگر نوزادتان خیلی کوچک است حین در آغوش گرفتن او حتما از سر و گردنش محافظت کنید. اگر او را صاف و به حالت ایستاده بغل می‌کنید حتما با یک دست کمر او را نگه دارید چون نوزاد هنوز آنقدر بزرگ نشده که بتواند بدنش را سفت و شق نگه دارد.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 720
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کولیک یک اصطلاح کلی است برای گريه های غیرقابل کنترل کودکی که از سایر جهات سالم است.
شهرام آگاه فوق تخصصی گوارش و کبد و دانشیار دانشگاه علوم پژشکی ایران گفت:کولیک یا دل دردهای مزمن بیماری است که در کودکان 2 تا 9 ماه بسیار شایع است وتقریباً 20درصد همه شیرخواران به آن دچار می شوند.

وی با بیان اینکه معمولا این دل دردها در شب شدت بالاتری دارد گفت:این درد باعث بی خوابی در کودک شده ودر پس آن والدین بسیار آزرده می شوند.

آگاه در ادامه تصریح کرد:طبق مطالعات انجام شده شیوع این دل درد ما در جوامع صنعتی و شهرهای بزرگ بیشتر وکودکان این مناطق از این مساله رنج بیشتری می برند.

دانشیار دانشگاه،علوم پزشکی ایران در خصوص عوامل این بیماری افزود:رژیم غذایی مادر شیرده به ویژه مصرف مواد نگهدارنده،لقاح تحریک کننده و نیز استرس می تواند از علل مهم ایجاد این بیماری در کودک محسوب شود.

این فوق تخصص گوارش و کبد درخصوص درمان کولیك عنوان کرد:در تمامی جوامع ، درمان این بیماری استفاده از داروهای گیاهی از جمله ترکیبات نعنا موثراست گاهی نیز با گرم کردن شکم کودک می توان به کاهش درد کمک کند.

وی با اشاره به اینکه مطالعات نشان می دهد :کودکانی که شیر خشک می خورند بیشتر مبتلا به کولیك می شوند عنوان کرد: به نظر می رسد این به علت افزایش بلع هوا در کودکانی است که شیرخشک می خورند در صورتی که کودکی که شیرمادر می خورد هوای کمتری وارد بدن او می شود،برخی ها هم علت را مواد محافظت کننده که درشیر مادر وجود دارد میدانند.

وی در پایان پاسخ به این سوال که چگونه از ایجاد کولیك جلوگیری کنیم تاکید کرد: خارج کردن هوای بلع شده در بدن کودک از طریق گرفتن آروق کودک بعد از خوردن شیر توصیه می شود.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 950
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
محققان پیشنهاد می‌کنند: هنگام گرفتن شرح حال از کودکان با شکایات گوارشی، پرسش از نحوه خوابیدن فراموش نشود.
بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال(برگشت محتویات معده به مری) به دو صورت فیزیولوژیک و پاتولوژیک دیده می‌شود. ریفلاکس فیزیولوژیک در تمام سنین اتفاق می‌افتد ولی بدون علامت است. این بیماری در کودکان شایع است لذا مطالعه‌ای با هدف بررسی علایم بیماری ریفلاکس معده به مری در کودکان از جمله وضعیت خوابیدن توسط صدیقه امینی رنجبر، دانشیار بیماری های گوارشی کودکان از مرکز تحقیقات مدیریت ارائه خدمات سلامت دانشگاه علوم پزشکی کرمان و همکارش انجام شد.

این مطالعه از نوع مورد – شاهد بود که بر روی ۲۰۰ کودک مبتلا به ازوفاژیت ناشی از ریفلاکس گاستروازوفاژیال (گروه بیمار) و۲۱۰ کودک سالم (گروه شاهد) با طیف سنی چهار ماه تا ۱۵ سال انجام شده است. وسیله جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه‌ای بودکه حاوی سن، جنس، وضعیت کودک در حین خواب، یافته‌های اندوسکپی و پاتولوژی بودکه از طریق مصاحبه حضوری با مادر تکمیل شد. کودکان مبتلا به مشکلات گوارشی با ویدئو اندوسکوپ پنتاکس کودکان، مورد اندوسکپی فوقانی قرار گرفتند.

میانگین سنی گروه بیماران ۵ سال و میانگین سنی گروه شاهد ۵٫۲ سال بود.

یافته‌ها حاکی از آن بود که شایع‌ترین شکایات در کودکان بیمار دل‌درد (۴۶٫۵ درصد)، و استفراغ (۳۴٫۸ درصد) بود. اکثر کودکان مبتلا به ازوفاژیت (۷۳درصد) در حین استراحت به شکم می‌خوابیدندکه در مقایسه با گروه شاهد (۳۷٫۱درصد) اختلاف معنی‌دار بود. وضعیت خوابیدن به‌شکم اختلاف آماری معنی‌داری با سن و جنس نداشت. حساسیت و ویژگی وضعیت به شکم خوابیده در بیماری ریفلاکس گاستروازوفاژیال به ترتیب ۷۳ درصد و ۶۲٫۹ درصد بود.

طبق نتایج این پژوهش، به‌نظر می‌رسد که علامت به شکم خوابیدن می‌تواند همانند دل درد و استفراغ (به‌عنوان دو علامت شایع در این مطالعه) در انتخاب کودکان مبتلا به ریفلاکس گاستروازوفاژیال کمک‌کننده باشد، لذا توصیه می‌شود هنگام گرفتن شرح حال از کودکان با شکایات گوارشی پرسش در مورد این شکایت فراموش نشود.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 986
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
باید انتخاب اسباب بازی کودکان بر اساس استاندارد که از گستره بالایی برخورد دار است صورت گیرد.
مشتاقی روانشناس گفت: کودک از زمانی که زبان باز می کند(تکلم) پیرامون خود را درک می کند و احساسات شخصی خود را نسبت به آنها ابراز می کند.
وی افزود: باید انتخاب اسباب بازی کودکان بر اساس استاندارد که از گستره بالایی برخورد دار است صورت گیرد.

وی اظهار داشت: والدین از لحاظ استاندارد و ایمنی به مناسب بودن اسباب بازی بدون آزمایش پی ببرند مثلا اسباب بازی هایی که از مواد پلاستیکی هستند باید رنگ شفافی داشته باشند و عروسک های پلیشی از مواد ضایعات کارخانه ها پر شده اند و باید به صورت کامل دوخته شده باشند.

وی گفت: البته در انتخاب اسباب بازی نظر کودک مهم است ولی باید از انتخاب اسباب بازی های تیز و برنده که سلامت کودکان را به مخاطره می اندازد جلوگیری کرد.

برای کودکان زیر سه سال اسباب بازی هایی که دارای قطعات ریز و کوچک هستند و موجب بلعیده شدن کودک می شود نباید انتخاب کرد و تفنگ های ساچمه ای که پرتاب بلند دارند توصیه نمی شود.

مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 926
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
شاید یکی از کابوس‌ های کودکان در سنین پایین، عدم کنترل دفع ادرار در خواب شبانه باشد، کابوسی که باعث خجالت کودک هنگام خارج شدن از رختخوابش می‌ شود.
یک روانپزشک با تاکید بر تنبیه نکردن و تحقیر کودکانی که شب اداری دارند، گفت: انجام این اعمال به کودک فشار روحی وارد کرده و ممکن است درمان شب ادراری او را نیز با مشکل مواجه کند.

 

منطقه کرمانشاه، ابتلای کودک را به شب ادراری داشتن حداقل پنج سال سن و انجام شب ادراری به صورت دو بار در هفته در طی سه ماه متوالی عنوان می‌کند.

 

وی بیان کرد: نوع ثانویه شب ادراری، انجام شب ادراری پس از یک سال خشک بودن کودک بعد از پنج سالگی است، به این صورت که بعد از پنج سالگی، کودک به مدت یک سال شب ادراری نداشته و یا به اصطلاح خشک بوده اما بعد از یک سال شب ادراری دوباره آغاز می‌شود.

 

به گفته امیریان، شب ادراری در کودکان زیر پنج سال امری طبیعی است. هر چند که می‌توان با انجام برنامه‌های تشویقی کنترل ادرار، تا حدی از بروز آن در این سنین نیز جلوگیری کرد.

 

امیریان عنوان کرد: در خصوص شب ادراری علت‌های گوناگونی وجود دارد، اما مهمترین مسئله این است که رابطه آشکاری میان شب ادراری غیر ارادی و وراثت وجود دارد.

 

به گفته این روانپزشک، تحقیقات نشان می‌دهد که در ۵۷ درصد از کودکان مبتلا به این عارضه، یکی از افراد خانواده (والدین و یا بستگان نزدیک) مشکل شب ادراری داشته است

.

امیریان با اشاره به طبیعی بودن مراحل خواب کودکان مبتلا به شب ادراری، اظهار کرد: بسیاری از والدین معتقدند فرزندانشان که دچار شب ادراری هستند در خواب عمیق تری نسبت به سایر کودکان فرو می‌روند، اما تحقیقات انجام شده بر روی این کودکان نشان می‌دهد که مراحل خواب آنها طبیعی است، با این اختلاف که بیدار کردن چنین کودکانی مشکل تر از سایر کودکان است.

 

این روانپزشک با بیان اینکه شب ادراری ممکن است یکی از عوارض بیماری‌هایی همچون عفونت ادراری و یا اختلال ارتباط مثانه باشد، افزود: تکامل کنترل ادرار در سن سه تا پنج سالگی صورت می‌گیرد. در بعضی کودکان تکامل کنترل ادرار با تاخیر انجام می‌شود و همین امر موجب می‌شود تا این کودکان بعد از پنج سالی نیز شب ادراری داشته باشند.

 

به گفته امیریان، بررسی‌های انجام شده نشان می دهد که شب ادراری با مشکلات اجتماعی همچون طلاق، اختلافات خانوادگی و فقر نیز رابطه دارد.

 

وی ادامه داد: همان طور که گفته شد شب ادراری به علتهایی صورت می‌گیرد که کودک نمی تواند آنها را کنترل کند. بنابراین نباید کودکان را به خاطر شب ادراری توبیخ، تنبیه و یا حتی تحقیر کنیم، زیرا ممکن است انجام این اعمال به کودک فشار روحی وارد کرده و درمان شب ادراری او را نیز با مشکل مواجه کند.

 

امیریان افزود: از دیگر تاثیرات منفی تنبیه کودک به خاطر شب ادراری، پایین آوردن اعتماد به نفس او و در نتیجه منزوی شدن کودک است، بنابراین باید به جای تنبیه کودک هرچه زودتر درباره درمان او اقدام کرده تا از بروز نتایج منفی آن جلوگیری کنیم.

 

امیریان، بهترین زمان مراجعه برای درمان شب ادراری کودک را زمانی می‌داند که کودک پنج سال داشته اما هنوز هم دچار عارضه شب ادراری است و یا از پنج سالگی به مدت یک سال شب ادراری نداشته و یا به اصطلاح خشک بوده و در حال حاضر دوباره مرتکب شب ادراری می‌شود.

 

این روانپزشک گفت: توصیه درمانی ما این است که دو ساعت مانده به خواب از دادن مایعاتی همچون چای، شیر و یا قهوه به کودک خودداری شود. همچنین والدین باید کودک را در نیمه های شب بیدار کرده و به دستشویی ببرند.

 

امیریان ادامه داد: راه دیگر این است که برنامه‌های تشویقی کنترل ادرار برای کودک انجام شود، به این صورت که در طول ایام هفته شب‌هایی را که کودک شب ادراری نداشته به او یک ستاره و یا برچسب بدهند و با افزایش ستاره‌ها در طول هفته هدیه‌ای مناسب را برای او تهیه کنند. انجام این برنامه تاکنون تاثیر بسیاری در کنترل شب ادراری کودکان داشته است.

 

به گفته امیریان، روش زنگ و تشکچه نیز بهترین روش درمانی است که می‌توان برای کنترل شب ادراری کودکان انجام داد.

 

این روانپزشک، انجام روشهای دارویی را با مراجعه به پزشک پس از طی این مراحل، راه موثری در درمان این عارضه عنوان می‌کند.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 909
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()
نوشته شده توسط : ali
کابوس‌ها و وحشت‌های شبانه دو عامل رایج اختلالات خواب در کودکان و ایجاد اضطراب در آنها هستند.
کابوس‌ها و وحشت‌های شبانه دو عامل رایج اختلالات خواب در کودکان و ایجاد اضطراب در آنها هستند.
کابوس‌ها رویاهایی ترسناک هستند و بیشتر کودکان هرچند وقت یک‌بار ممکن است آنها را تجربه کنند. بیشتر کابوس‌ها در اواخر دوره خواب (معمولا بین ۴ تا ۶ صبح) رخ می‌دهند. کودک معمولا بیدار می‌شود و برای اینکه احساس راحتی و آرامش کند، کنار شما می‌آید و می‌تواند به شما بگوید در رویایش چه دیده و چرا ترسیده است. گاهی کودک برای به خواب رفتن مجدد، دچار مشکل می‌شود و شاید رویاهای مشابه را در شب‌های دیگر هم ببیند. برخی کودکان انواع متفاوتی از رویاهای ترسناک به نام «وحشت شبانه» دارند. وحشت شبانه، در یک خواب عمیق (معمولا بین ۱ تا ۳ صبح) اتفاق می‌افتد. کودکی که وحشت شبانه دارد، خیلی اوقات با جیغ از خواب بیدار می‌شود. ممکن است عرق کرده باشد و نفس‌نفس بزند و تند تند نفس بکشد و مردمک چشمش (مرکز سیاه چشم) بزرگ‌تر از حد طبیعی باشد.

گاهی در این وضعیت با وجود باز بودن چشم‌ها هنوز خواب و گیج است و زمانی که از او می‌پرسید چه اتفاقی افتاده است، نمی‌تواند جواب بدهد. برخی اوقات کودک به سختی بیدار می‌شود. زمانی هم که او را بیدار می‌کنید، به‌ یاد نمی‌آورد که چه اتفاقی افتاده است. برخی کودکان دچار وحشت شبانه هم در خواب راه می‌روند. کابوس‌ها و وحشت‌های شبانه، با افزایش سن کودک کاهش می‌یابند و اغلب هنگامی که کودک به سن نوجوانی می‌رسد، به کلی متوقف می‌شوند. اما در برخی از افراد به خصوص افرادی که تخیلی فعال دارند و خلاق هستند، کابوس‌ها و وحشت‌های شبانه در سنین بزرگسالی هم ادامه پیدا می‌کند.
علت کابوس و وحشت شبانه
کابوس یا وحشت شبانه در کودکان معمولا به دلیل بیماری روانی یا جسمانی اتفاق نمی‌افتد و بیشتر بعد از یک رویداد استرس‌زای جسمی یا روانی رخ می‌دهد. در ۶ ماه اول بعد از این رویداد، ممکن است کابوس یا وحشت شبانه آنقدر ادامه پیدا کند که کودک به آن عادت کند. چنانچه کابوس یا ترس شبانه ادامه داشته باشد و خواب کودک را مختل کند، بر کارکرد روزانه او اثر می‌گذارد. در این صورت باید با پزشک مشورت کنید.
اقدام‌هایی که والدین می‌توانند انجام دهند
اگر کودکتان وحشت شبانه دارد، با او به آرامی و ملایمت صحبت کنید و او را به رختخواب برگردانید. کودک را تکان ندهید یا بر سرش فریاد نکشید. وحشت شبانه و خوابگردی به مراقبت شما از کودک هنگام دوره خواب نیاز دارد. خانه را ایمن کنید تا در صورت خوابگردی کودک، برایش مشکلی پیش نیاید (در مقابل پلکان‌ها دروازه‌های مخصوص نوپایان نصب کنید و کودک را در تختخواب‌های دوطبقه نخوابانید). اگر کودک هنگام خواب به علت وحشت‌ شبانه یا خوابگردی آسیب‌دیده است، به پزشک مراجعه کنید. ممکن است لازم باشد پزشک او را هنگام خواب بررسی کند.
نکاتی برای کمک به خواب بهتر کودک
۱) پیش از زمان خواب، یک برنامه منظم داشته باشید. فعالیت‌های لذت‌بخش مانند خواندن کتاب قصه برای کودک به آرامش او کمک خواهد کرد.
۲) خستگی ممکن است در ایجاد وحشت شبانه نقش داشته باشد. مطمئن شوید کودک هر شب به اندازه کافی می‌خوابد.
۳) اگر کودک استرس دارد یا دلواپس است،‌ با او در مورد چیزی که باعث استرس او شده، صحبت کنید و با کمک خودش برنامه‌ای بریزید تا بتواند از عهده استرسش برآید.
مطالب مرتبط


:: بازدید از این مطلب : 967
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 9 فروردين 1396 | نظرات ()